Σε επώνυμη καταγγελία για την αντιμετώπιση της μητέρας της στο Νοσοκομείο της Κω και την καθυστέρηση στη διάγνωση της ασθένειάς της προχωρά η Ευδοκία Γεροβασίλη. Περιγράφοντας μια πολύμηνη διαδρομή με αφόρητους πόνους, διαδοχικές εξετάσεις και μετακίνηση στην Αθήνα με πλοίο, υποστηρίζει ότι η αρχική εκτίμηση για «απλή καθίζηση» σπονδύλου ακολουθήθηκε τελικά από διάγνωση καρκίνου του πνεύμονα με μεταστάσεις στη σπονδυλική στήλη, στον Ευαγγελισμό.Σύμφωνα με όσα αναφέρει στην ανάρτησή της, η αξονική τομογραφία που πραγματοποιήθηκε στην Κω είχε αξιολογηθεί ως «καθαρή» από καρκίνο, ενώ η κατάσταση της μητέρας της συνέχιζε να επιδεινώνεται. Η ίδια καταγγέλλει ελλείψεις στην αρχική εξέταση και στη διερεύνηση του περιστατικού, θέτοντας ερωτήματα για τον χρόνο που χάθηκε μέχρι τη διάγνωση και την έναρξη θεραπείας. Παράλληλα, αναγνωρίζει την επιμονή και τη βοήθεια της παθολόγου Άλλας Κιουρτσίδου, καθώς και τη φροντίδα που παρείχε το προσωπικό του παθολογικού τμήματος του Ευαγγελισμού.
Δειτε την ανάρηση της :
Έχω να κάνω ανάρτηση στη σελίδα αυτή ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια.
Πρόκειται για τη μητέρα μου και για την τραγική κατάσταση που βιώνουμε στο νησί σε ότι αφορά την υγεία και συγκεκριμένα στο Νοσοκομείο της Κω.
Από εκεί ξεκίνησε τον Ιούνιο, η διάγνωση μιας ΑΠΛΗΣ καθίζησης ενός σπονδύλου.
Μας παρέπεμψε εξωτερική παθολόγος, ΠΑΡΑΚΑΛΩΝΤΑΣ στο τηλέφωνο για μια αξονική. Εννοείται, όμως πως από τους αρμόδιους γιατρούς θεωρήθηκε ότι μια απλή ακτινογραφία φτάνει για κάτι τέτοιο, χωρίς κάποια σοβαρή λήψη ιστορικού κ.λπ. Ο πόνος καθώς και η ακτινογραφία αυτή, προφανώς δεν κρίθηκαν άξια περαιτέρω διερεύνησης και φύγαμε κακήν κακώς.
Εδώ να προσθέσω ότι η διάγνωση έγινε… εξ αποστάσεως, διότι ο εφημερεύων ορθοπεδικός ιατρός που ενημερώθηκε δεν εμφανίστηκε ποτέ να εξετάσει τη μητέρα μου και να δει την ακτινογραφία , φτάνει έξαλλου και τηλεφωνικά αν γίνει ! Προφανώς, μετά από ημέρες που συνέχιζε αυτή η κατάσταση, πήγαμε σε εξωτερικό διαγνωστικό πολύ κοντά στο νοσοκομείο και η διάγνωση ήταν ένα «απλό» ρωγμώδες κάταγμα στον Ο3.
Από απλη καθίζηση πάμε σε ρωγμώδες κάταγμα.
Κατευθυνόμαστε, λοιπόν σε ιδιώτη ορθοπεδικό και παίρνουμε οδηγίες για πλήρη κατάκλιση, ώστε να δέσει το οστό με βάση την αξονική στη μέση που είχε στα χέρια του με το λανθασμένο βέβαια πόρισμα..που στο μεταξύ ο ορθοπεδικός ζήτησε μαγνητική αλλά ήταν αδύνατον λόγω πόνου μετά απο τόσες ημέρες που πέρασαν τζάμπα και χειροτέρευε. Στο μεσοδιάστημα αυτό, και καθώς ο καιρός περνούσε, ήρθε και ο πυρετός, ο οποίος φάνηκε αρκετά ύποπτος στην εξωτερική παθολόγο. Εκείνη μας έστειλε στον νευροχειρούργο που έτυχε να βρίσκεται για όλον τον Αύγουστο στο νησί, μήπως βγει κάποια άκρη κι από εκείνον.
Σε συνεννόηση μεταξύ τους, βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται για περιστατικό ορθοπεδικής ή νευροχειρουργικής φύσης, αλλά παθολογικής. Μας στέλνει η παθολόγος έκτακτα στο αιματολογικό τμήμα του νοσοκομείου για να κάνουμε συγκεκριμένες εξετάσεις αίματος. Η εκτίμηση από το αίμα; Υπόνοια για καρκίνο.
Χωρίς, όμως μια αξονική τομογραφία σε όλοτο σώμα, δεν ήταν τίποτα σίγουρο. Κάνουμε, λοιπόν την αξονική τομογραφία την επόμενη μέρα, η οποία βγαίνει «καθαρή» από οποιονδήποτε καρκίνο. Παραμένουμε περίπου μία εβδομάδα και κάτι στο Νοσοκομείο της Κω —που εμάς μας φάνηκε αιώνας— προσπαθώντας να καταλάβουμε μαζί με την εξωτερική παθολόγο (που όσα ευχαριστώ και να πούμε δεν φτάνουν), τι συμβαίνει στη μητέρα μου, εφόσον, ξαναλέω, η αξονική βγήκε «καθαρή» σύμφωνα με τον ακτινοδιαγνώστη που έχει σύμβαση στο νοσοκομείο της Κω.
Μετά από ημέρες, και αφού βελτίωση δεν υπήρχε, αποφασίζουμε να μεταφερθούμε με 5 ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ στη σπονδυλική στήλη και 3 στα ΠΛΕΥΡΑ (που δεν ήταν όλα ορατά στην αξονική της Κω, τα μάθαμε μετέπειτα) στην Αθήνα με καράβι. Η μεταφορά με αεροπλάνο ήταν αδύνατη, ενώ για αεροδιακομιδή με ΕΚΑΒ ούτε λόγος, εφόσον το πόρισμα της αξονικής δεν έκρινε κάτι ΕΠΕΙΓΟΝ.
Βρεθήκαμε, λοιπόν, στον Ευαγγελισμό σε ημέρα εφημερίας έπειτα από 12 ώρες ταξίδι .
Η διάγνωση; Καρκίνος στον πνεύμονα 99,9%, με προφανή μετάσταση στη σπονδυλική στήλη.
Οι μέρες περνάνε, με ένα εξαιρετικό παθολογικό τμήμα —όλα τα λεφτά και τα ευχαριστώ του κόσμου να τους έδινα για την αντιμετώπιση στους πόνους της μητέρας μου, δεν θα έφταναν. Ανθρωπιά σε όλο της το μεγαλείο.
Κάπου εκεί το PET scan, που ήταν το πιο σημαντικό από όλα να γίνει, δεν ήταν διαθέσιμο μέχρι τις 8 Σεπτέμβρη. Οι “από πάνω “λοιπόν αποφασίζουν να μας δώσουν αναγκαστικό εξιτήριο για να πάμε να κάνουμε το PET scan σε ιδιωτικό κέντρο (μάλλον κρατούσαμε τζάμπα κρεβάτι) και να ξαναμπούμε με εισαγωγή μετά από 4 ημέρες. Χωρίς, εννοείται, να τους νοιάζει πού μπορούμε να πάμε, ΑΝ μπορούμε να πάμε με 5 κατάγματα σπονδύλων και 3 στα πλευρά, και αν εγώ μπορώ να μεταφέρω αυτόν τον άνθρωπο έτσι εύκολα.
Κάπου εκεί, κι ενώ έχει φτάσει 27 Αυγούστου, αφού έχουμε παρακαλέσει τη Διοίκηση για κάτι καλύτερο το οποίο δεν μπορεί να γίνει, βρίσκεται ραντεβού στις 31 Αυγούστου, ημέρα Δευτέρα, και τελικά δεν παίρνουμε εξιτήριο. (Απο τύχη σίγουρα δε βρέθηκε)
Και ερχόμαστε στο σήμερα που έχει βγει η διάγνωση, που έχει ταλαιπωρηθεί μια γυναίκα 3 μήνες με αφόρητους πόνους και που όλο αυτό δεν της αξίζει, σε κανέναν.
Έρχεται ο αρμόδιος για την αποφυγή όλων αυτών και τον γλύψατε απο πάνω μέχρι κάτω, ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΎΤΕΡΑ, και σαν κατακλείδα σε όλο το νησί τι έμεινε? Η νοσηλεύτρια που βγήκε και έθεσε το απλό ερώτημα. Γιατί δεν πάτε να ρωτήσετε τους ΑΣΘΕΝΕΙΣ ?
ΡΩΤΗΣΥΕ ΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ, ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ.
Χωρίς παθολόγο, χωρις παιδίατρο? Αναρωτιέμαι τι έχουμε? Έναν γενικό ιατρο? ΚΑΙ ?
Πρεπει να παρακαλάμε να έρθει κάποιος γιατρός απο Αθήνα για ένα μήνα για να έχουμε την υγεία μας ? Να πούμε μήπως και ευχαριστώ?
Ήθελα να ήξερα κοιμάστε ήσυχα το βράδυ ???
Αν είχατε καποιον δικό σας στο κωλοχανείο θα το επιτρέπατε όλο αυτό ? Αλλα ναι, μην ξεχνάμε, εσείς έχετε και τα μέσα και το χρήμα για άμεσα πράγματα και εύκολες προσβάσεις.
Και όταν λέω εσείς ξέρετε ποιοι, μόνο που θα αναρωτηθείτε αν εννοώ εσάς όταν το διαβάσετε, φτάνει.
Που ειναι το κράτος? Άδωνις Γεωργιάδης – Adonis Georgiadis Που ειναι ο Δήμος? Θεοδόσης Νικηταράς – Δήμαρχος Κω Που είναι η περιφέρεια? Γιώργος Χατζημάρκος Τι κάνει ο διευθυντής του Νοσοκομείου? Nikos Fanios
Και μη μου πείτε για τα σπίτια τώρα που ΘΑ φτιαχτούν για τους γιατρούς, γιατί απο μόνα τους δεν θεραπεύουν. Ούτε για το καινούργιο νοσοκομείο που ΘΑ φτιαχτεί.
Το μονο που ξέρετε έπειτα απο κάθε δήλωση ειναι να κλείνετε ” με εκτίμηση ο τάδε” ποιά εκτίμηση μωρέ ? Δηλαδή αν δεν υπήρχε αυτή πως θα μας αντιμετωπιζατε?
Ποιος θα μας δώσει πίσω τις ημέρες που χάσαμε και δεν ξεκινήσαμε νωρίτερα οποιαδήποτε θεραπεία, καθυστερώντας 3 ΜΙΣΗ ΟΛΌΚΛΗΡΟΥΣ ΜΗΝΕΣ επειδή εσείς δεν είστε αντάξιοι των περιστάσεων?
Ντροπή σε όλους σας . Δεν σας αξίζει κανένα ευχαριστώ και καμιά ιδιαίτερη μεταχείριση. Είστε απάνθρωποι και προπάντων απόντες.
Μήνας μπει μήνας βγει ο τραπεζικός λογαριασμός θα είναι γεμάτος , η ψυχή σας όμως άδεια χωρίς καμιά αξιοπρέπεια και χωρίς καμία εκτίμηση από κανέναν στο νησί .
Ως πότε θα λέμε, “δε βαριέσαι ” , και τι θα βγάλεις , θα σε εξαφανίσουν θα σε μηνύουν κλπ”
Εδώ είμαι οπότε θελήσετε και για τις διάφορες απειλές που έχετε κάνει στον κοσμάκη κατά καιρούς και για ότι άλλο θελήσετε. Γεροβασίλη Ευδοκία ονομάζομαι και αν ρωτήσετε θα μάθετε και που μένω.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους βοήθησαν από ένα απλο τηλέφωνο ενδιαφέροντος, αυτούς που ήρθαν μέχρι εκεί για να μας δουν, την ουσιαστική βοήθεια στα νοσοκομεία και στην ανθρωπιά μερικών ανθρώπων να βοηθήσουν όπως μπορούν, και άλλους να ανοίξουν το σπίτι τους να μείνω για να μπορέσω να κρατηθώ όρθια και για τις δύο. Ξέρουν αυτοί ποιοί είναι δεν χρειάζεται να τους ονομάσω.
Και ένα τεράστιο ευχαριστώ στην παθολόγο Άλλα Κιουρτσίδου γιατί από εκείνην ξεκίνησαν όλα , με την επιμονή της και τις αμέτρητες ώρες που αφιέρωσε για να βοηθήσει με όσα μέσα έχει εκεί μέσα για να κάνει το καλύτερο.
