Γράφει η Άννα Σαρηγιάννη
Τις τελευταίες εβδομάδες η πολιτική συζήτηση στην Κω έχει αρχίσει να θυμίζει περισσότερο προεκλογική περίοδο παρά μια περίοδο κατά την οποία οι επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές απέχουν ακόμη αρκετά.Ποιος θα είναι υποψήφιος. Ποιος μπορεί να συνεργαστεί με ποιον. Ποιος δεν μπορεί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με ποιον. Ποιος φωτογραφήθηκε με ποιον και τι μήνυμα μπορεί να κρύβεται πίσω από μια φωτογραφία.
Ο Παναγιώτης Αβρίθης έχει ανοίξει εδώ και καιρό τη συζήτηση για την επόμενη ημέρα στον Δήμο Κω και, μιλώντας πρόσφατα στον Ε97, δήλωσε ότι «με τους πάντες μπορώ να καθίσω», ξεκαθαρίζοντας ότι η πολιτική διαφωνία δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος.
Ο Θεοδόσης Νικηταράς, από την πλευρά του, όταν ρωτήθηκε στον Ε97 για πιθανά σενάρια συνεργασίας Αβρίθη, Σβύνου και Πουλιού, μίλησε για διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Ειδικά για Αβρίθη και Σβύνου χρησιμοποίησε τη χαρακτηριστική φράση ότι είναι «η μέρα με τη νύχτα» και ότι πολιτικά «ο ένας με τον άλλο βγάζουν φλύκταινες».
Λίγες ημέρες αργότερα, η Κωνσταντίνα Σβύνου, επίσης από τη συχνότητα του Ε97, άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το πολιτικό της μέλλον. Είπε ότι μπορεί να συζητήσει με όλους, έκανε όμως σαφή διάκριση ανάμεσα στον διάλογο και στην πολιτική συνεργασία: για να υπάρξει συνεργασία, όπως ανέφερε, πρέπει να υπάρχει κοινή βάση και σύγκλιση στις βασικές αντιλήψεις.
Και κάπου ανάμεσα στις δηλώσεις ήρθαν και οι φωτογραφίες.
Η κοινή φωτογραφία Πουλιού, Αβρίθη , με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων.Όλα αυτά έχουν πολιτικό ενδιαφέρον. Είναι απολύτως θεμιτό να συζητούνται. Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποιοι σκέφτονται να διεκδικήσουν τον Δήμο, ποιες συνεργασίες μπορεί να δημιουργηθούν και ποιες πολιτικές διαφορές χωρίζουν τα πρόσωπα που βρίσκονται σήμερα στο προσκήνιο.
Υπάρχει όμως ένα σημείο στο οποίο η συζήτηση κινδυνεύει να χάσει την ουσία.
Η Κως δεν μπορεί να περάσει τα επόμενα δύο χρόνια συζητώντας μόνο ποιος θα είναι απέναντι σε ποιον.
Γιατί την ίδια ώρα υπάρχουν ζητήματα που δεν περιμένουν τις επόμενες κάλπες.
Υπάρχει η καθαριότητα. Υπάρχει το κυκλοφοριακό. Υπάρχουν οι δρόμοι και οι υποδομές. Υπάρχει το νερό. Υπάρχει το στεγαστικό. Υπάρχουν τα σχολεία. Υπάρχει το νέο Νοσοκομείο. Υπάρχει η ανάγκη να συζητήσουμε σοβαρά για το τουριστικό μοντέλο της επόμενης δεκαετίας και για το κατά πόσο η ανάπτυξη του νησιού συμβαδίζει με την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που κατοικούν εδώ δώδεκα μήνες τον χρόνο.Αυτά είναι τα δύσκολα ερωτήματα.
Και ίσως αυτά πρέπει πλέον να μπουν στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης.Όχι αν ο Αβρίθης μπορεί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τη Σβύνου.Αλλά τι θα έκαναν διαφορετικά για την Κω.Όχι αν μία φωτογραφία του Πουλιού σημαίνει πολιτική προσέγγιση με τον έναν ή τον άλλον χώρο.
Αλλά ποιο είναι το σχέδιο που προτείνει για το νησί, εφόσον αποφασίσει να διεκδικήσει ενεργό αυτοδιοικητικό ρόλο.
Όχι ποιον θεωρεί πολιτικό αντίπαλο ο Θεοδόσης Νικηταράς.
Αλλά ποιον απολογισμό παρουσιάζει η σημερινή δημοτική αρχή και ποιες δεσμεύσεις αναλαμβάνει για όσα απομένουν μέχρι το τέλος της θητείας της.
Και το ίδιο πρέπει να ισχύει για όλους.Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουν. Η πολιτική χωρίς διαφωνίες δεν είναι πολιτική. Ούτε χρειάζεται να εξαφανιστούν οι διαφορετικές φιλοσοφίες και οι διαφορετικές προτεραιότητες.Χρειάζεται όμως η αντιπαράθεση να αποκτήσει περιεχόμενο.
Να ακούσουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Χρονοδιαγράμματα. Προτεραιότητες. Τρόπους χρηματοδότησης. Τι μπορεί πράγματι να κάνει ο Δήμος, τι ανήκει στην Περιφέρεια, τι απαιτεί κυβερνητική παρέμβαση και, κυρίως, πού μπορούν όλοι αυτοί οι θεσμοί να συνεργαστούν ανεξάρτητα από πολιτικές και προσωπικές διαφορές.
Γιατί οι φωτογραφίες περνούν. Οι ατάκες ξεχνιούνται. Οι εκλογικές συμμαχίες δημιουργούνται και διαλύονται.
Τα προβλήματα του νησιού όμως παραμένουν.
Και ίσως, τελικά, αυτή να είναι η συζήτηση που αξίζει περισσότερο να ανοίξει σήμερα στην Κω:
όχι ποιος θα πάει με ποιον, αλλά ποιος έχει σχέδιο, προτάσεις και διάθεση συνεργασίας εκεί όπου το συμφέρον του νησιού το απαιτεί.
Γιατί πριν από τις παρατάξεις, πριν από τις προσωπικές στρατηγικές και πριν από τις εκλογές του 2028, υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να αποτελεί κοινό παρονομαστή.
Η Κως.
ΥΓ: Αν όλη αυτή η κινητικότητα είναι για το καλό της Κω, ακόμη καλύτερα. Αρκεί στο τέλος το καλό της Κω να μη μείνει το μόνο πράγμα που δεν χωράει στη φωτογραφία.
