Σύμφωνα με άρθρο από tanea.gr Πρώτη σκηνή: Λιμάνι Πόρτο Ράφτη, απόγευμα. Το οχηματαγωγό «Σκίρων» φτάνει. Ξεβράζει 44 εξόριστους έπειτα από διακόσιες ημέρες εγκλεισμού στη Γυάρο από το καθεστώς των συνταγματαρχών. Είναι 25 Ιουλίου του 1974. Τους περιμένει ένα συγκινημένο πλήθος που φωνάζει συνθήματα. Η κάμερα του Νίκου Καβουκίδη («Μαρτυρίες») «πιάνει» τον Τάκη Μπενά. Τον Θανάση Παπαρήγα. Τον Θοδωρή Τζιαντζή. Τον Παντελή Βούλγαρη. Ολοι αγωνιστές και μάρτυρες των κολαστηρίων. Ο νέος με το μουστάκι που του φορούν ένα ψάθινο καπέλο οι δικοί του, τον αγκαλιάζουν ζεστά και μασάει ένα κόκκινο γαρίφαλο είναι ο Σπύρος Χαλβατζής. Δεύτερη σκηνή: Πορεία Πολυτεχνείου για τα πενήντα χρόνια της Εξέγερσης. Ο ΣΦΕΑ (Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974) κινείται με το δικό του εθιμοτυπικά πανό προς την αμερικανική πρεσβεία. Η λεπτή φιγούρα που ηγείται με την τραγιάσκα είναι ο Σπύρος Χαλβατζής. Τρίτη σκηνή: Στην πρώτη σειρά του Φεστιβάλ της ΚΝΕ – Οδηγητή το 1982, δίπλα στον Γιάννη Ρίτσο, τον Χαρίλαο Φλωράκη, τον Μίκη Θεοδωράκη, και τον Γρηγόρη Φαράκο κάθεται εκείνος. Γραμματέας τότε της ΚΝΕ. Γελαστός. Ο ίδιος από τις αρχές του ‘60 που μυήθηκε στα πολιτικά με όρους αυτοδιάθεσης και αυτοθυσίας… Read MoreΠολιτικές Ειδήσεις, Νέα & Αναλύσεις | ΤΑ ΝΕΑ
