Της Άννας Σαρηγιάννη
Με αφορμή τη σύλληψη τριών ατόμων στην Κω για υπαίθριο εμπόριο χωρίς άδεια, γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: τελικά, πού εξαντλείται η αυστηρότητα και ποιες είναι οι πραγματικές προτεραιότητες;
Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου, αστυνομικοί του Αστυνομικού Τμήματος Ηρακλειδών Κω συνέλαβαν δύο ημεδαπούς, ηλικίας 54 και 75 ετών, καθώς και έναν 58χρονο αλλοδαπό, οι οποίοι ασκούσαν υπαίθριο εμπόριο βιομηχανικών προϊόντων χωρίς άδεια. Συνολικά κατασχέθηκαν 284 είδη παρεμπορίου.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.
Φαίνεται πως στην Κω λύθηκαν όλα τα μεγάλα προβλήματα.
Εξιχνιάστηκαν όλα τα εγκλήματα, σταμάτησε κάθε μορφή παρανομίας, μπήκε τάξη παντού και πλέον μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας… στα πανηγύρια.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η Αστυνομία δεν πρέπει να κάνει τη δουλειά της. Ούτε ότι οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται επιλεκτικά.
Υπάρχει όμως και κάτι που λέγεται ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Υπάρχει το μέτρο. Και υπάρχει και η πραγματικότητα μιας τοπικής κοινωνίας που καθημερινά βλέπει σοβαρότερες μορφές παραβατικότητας, καταστάσεις που χρονίζουν και προβλήματα για τα οποία πολλές φορές οι έλεγχοι είτε αργούν είτε δεν φαίνονται ποτέ.
Γι’ αυτό και προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση όταν η αυστηρότητα εξαντλείται σε πάγκους ενός πανηγυριού.
Μπορεί τυπικά ο νόμος να εφαρμόστηκε.
Το ερώτημα όμως παραμένει:
Την ίδια αυστηρότητα τη δείχνουμε παντού;
Ή αφού λύσαμε κάθε άλλο πρόβλημα στην Κω, ήρθε επιτέλους η ώρα να «καθαρίσουμε» και τα πανηγύρια;
