Στις 17 Ιανουαρίου 1945 οι Ναζί αρχίζουν να εκκενώνουν το Άουσβιτς.
Είναι η αρχή του τέλους για ένα από τα πιο φρικτά εγκλήματα, που διαπράχθηκαν στην παγκόσμια ιστορία.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Ιταλοί (1940) και οι Γερμανοί (1941) επιτέθηκαν κατά της Ελλάδος, πολλοί Εβραίοι πολέμησαν στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού.
Στα χρόνια της Κατοχής, οι Ισραηλιτικές Κοινότητες της Ελλάδας αποδεκατίστηκαν, καθώς η πλειοψηφία των μελών τους δολοφονήθηκε στα στρατόπεδα θανάτου. Οι απώλειες έφτασαν το 87% του προπολεμικού εβραϊκού πληθυσμού της Ελλάδος, από τα υψηλότερα ποσοστά της Ευρώπης. 
Σήμερα ζουν στην Ελλάδα περίπου 5.000 Εβραίοι. Όμως πολλαπλάσιοι είναι οι Έλληνες Ρωμανιώτες* επιζώντες του Ολοκαυτώματος και οι απόγονοί τους στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ. Ο σύγχρονος ελληνικός εβραϊσμός είναι πλέον διασπορικός. Και παραμένει όπως πάντα πληθυντικός και πολυσχιδής, το απότοκο διαδοχικών μεταναστευτικών ρευμάτων και πολλαπλών πολιτισμικών ωσμώσεων.
Στις 19 Δεκεμβρίου το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας και oι αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες του Δήμου Θεσσαλονίκης εξέδωσαν την οικοδομική άδεια ανέγερσης του Μουσείου Ολοκαυτώματος Ελλάδας.
Η έκδοση της οικοδομικής άδειας ανοίγει τον δρόμο για την κατασκευή του Μουσείου Ολοκαυτώματος η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 2,5 χρόνια.
*Ο εβραϊκός πληθυσμός στην Ελλάδα αυξήθηκε τα Ρωμαϊκά χρόνια και αποτέλεσε τη βάση των εβραϊκών εστιών κατά τη βυζαντινή εποχή. Κατά τον 12ο αιώνα, ο περιηγητής Βενιαμίν της Τουδέλας ανέφερε την ύπαρξη εβραϊκών οικογενειών και κοινοτήτων σε πολλές πόλεις, ενώ κοινότητες υπήρχαν και στα μεγαλύτερα νησιά. Οι κύριες ασχολίες τους ήταν η υφαντουργία, η βαφή υφασμάτων και η μεταξουργία. Οι Εβραίοι αυτοί, αποκαλούμενοι αργότερα Ρωμανιώτες, ήταν ελληνόφωνοι και σημαντικά ενσωματωμένοι στον ελληνικό πολιτισμό.
