«Στον αέρα» τινάσσονται και επισήμως οι κατεδαφίσεις αυθαιρέτων στις ακτές των Δωδεκανήσων. Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμοδότησε ότι, μετά την πρόσφατη τροποποίηση της νομοθεσίας με την οποία τα Δωδεκάνησα έχασαν για λόγους ισονομίας το προνόμιο να έχουν μεγαλύτερους αιγιαλούς και παραλίες από την υπόλοιπη Ελλάδα, τα εκατοντάδες (400 μόνο στη Ρόδο) πρωτόκολλα κατεδάφισης θα πρέπει να επανεξεταστούν με νέες αυτοψίες πριν εκτελεστούν. Με δεδομένη την υποστελέχωση των κτηματικών υπηρεσιών, η απόφαση αυτή δίνει «το φιλί της ζωής» για τουλάχιστον μία διετία σε όσους καταπάτησαν ή/και έχτισαν αυθαίρετα στις ακτές των νησιών.
Η γνωμοδότηση του Γ΄ τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (60/2024) έρχεται σε απάντηση ερωτημάτων που κατέθεσε η (αρμόδια για τις κατεδαφίσεις αυθαιρέτων) Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου. Τα ερωτήματα είχαν ως βάση την πρόσφατη αλλαγή της νομοθεσίας (ν. 5092/2024) με την οποία παύει να ισχύει το ειδικό προστατευτικό καθεστώς που ίσχυε από τον ιταλικό κτηματολογικό κανονισμό για τις ακτές των Δωδεκανήσων. Αντίθετα με την υπόλοιπη Ελλάδα, όπου η γραμμή του αιγιαλού υπολογίζεται στη βάση του χειμέριου κύματος και η παραλία σε απόσταση έως 50 μέτρα από τη γραμμή αιγιαλού, στα Δωδεκάνησα η γραμμή του αιγιαλού τοποθετούνταν 12 μέτρα από τη γραμμή του χειμέριου κύματος και το όριο της παραλίας έφθανε μέχρι το όριο του πρώτου, δημόσιου ή ιδιωτικού, ακινήτου.
«Eνεκα της θεμελιώδους αλλαγής του νομοθετικού καθεστώτος για τον αιγιαλό και την παραλία στα Δωδεκάνησα, επιβάλλεται νέος καθορισμός της οριογραμμής του αιγιαλού και της παραλίας», αναφέρει η γνωμοδότηση. Και παρότι η νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης (όπως η αμετάκλητη απόφαση κατεδάφισης) κρίνεται με βάση το νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσής της, το ΝΣΚ καταλήγει ότι σε αυτόν τον κανόνα υπάρχει εξαίρεση, όταν μια διοικητική πράξη γίνεται ασυμβίβαστη με το νέο νομικό καθεστώς, αναφέροντας ως παράδειγμα το ενδεχόμενο ένα αυθαίρετο κτίσμα να βρεθεί εκτός αιγιαλού ή παραλίας μετά τη μείωση των ορίων τους (αγνοώντας βέβαια το προφανές, ότι παραμένει αυθαίρετο, καθώς θα εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα σε δημόσια έκταση).
«Εκτέλεση πρωτοκόλλου κατεδάφισης αυθαιρέτου κτίσματος δύναται να πραγματοποιηθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση μόνο εφόσον το πρωτόκολλο συνοδεύεται από επικαιροποιημένη έκθεση αυτοψίας, στην οποία θα βεβαιώνεται ότι το αυθαίρετο ακίνητο εμπίπτει εντός ζώνης αιγιαλού, όπως αυτή ορίζεται πλέον σύμφωνα με τον ν. 5092/24», καταλήγει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Η γνωμοδότηση έγινε δεκτή από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου και έτσι οι προγραμματισμένες κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε αιγιαλούς αναστέλλονται. Περαιτέρω, η απόφαση στέλνει στις ελληνικές καλένδες εκατοντάδες πρωτόκολλα αυθαιρέτων που βρίσκονται εδώ και χρόνια σε εκκρεμότητα. Με δεδομένη την υποστελέχωση των κτηματικών υπηρεσιών, η επανεξέταση μέσω αυτοψίας εκατοντάδων υποθέσεων θα χρειαστεί αρκετά χρόνια, στα οποία οι παρανομούντες θα συνεχίσουν να λειτουργούν ανενόχλητοι. Η νομοθετική ρύθμιση έχει και μια άλλη συνέπεια: οι Δωδεκανήσιοι θα απολέσουν χιλιάδες στρέμματα κοινόχρηστων εκτάσεων, που μεταφέρονται στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου προς πώληση ή μίσθωση. Να σημειωθεί ότι υπέρ της μεταβολής αυτής πίεζαν τα τελευταία χρόνια με θέρμη οι Δωδεκανήσιοι βουλευτές.
Σφράγιση καταστήματος
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι χθες σφραγίστηκε στην Αγία Μαρίνα της Ρόδου το μπιτς μπαρ Santa Marina, το οποίο λειτουργούσε παράνομα εδώ και χρόνια (όπως έχει καταδείξει η «Κ» με σειρά ρεπορτάζ της από το 2023).
Στο κατάστημα είχε δοθεί διορία δύο εβδομάδων από τη Δημοτική Επιτροπή Ρόδου (αρμόδια για την ανάκληση αδειών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και τη σφράγισή τους) προκειμένου να επιλύσει πάμπολλα ζητήματα νομιμότητας: όπως έχει εδώ και χρόνια διαπιστωθεί από τις κρατικές υπηρεσίες, το κατάστημα είχε διάφορες πολεοδομικές παρανομίες. Επιπλέον δεν είχε λάβει άδεια από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων, κάτι απαραίτητο καθώς βρίσκεται εντός των ορίων του αρχαιολογικού χώρου της πόλης της Ρόδου. Η δε Εφορεία είχε πρόσφατα αποκλείσει το ενδεχόμενο συναίνεσης στην αδειοδότηση, ακριβώς λόγω των πολεοδομικών παρανομιών του. Το ερώτημα τώρα είναι αν η απόφαση σφράγισης μπορεί να προσβληθεί δικαστικά υπό το πρίσμα των προαναφερθέντων.
πηγή kathimerini.gr
