Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ, Παναγιώτης Κουνάκης, αναφέρει τα εξής:
Η καταστροφική πολιτική της ΝΔ εις βάρος των νησιωτών συνεχίζεται και από το στόχαστρό της δεν γλύτωσαν ούτε οι αλιείς που παλεύουν για το μεροκάματο, που αντί να τους στηρίξει τους οδηγεί στην καταστροφή.
Η σπουδαιότητα της αλιείας για την τοπική οικονομία, για εμάς τους νησιώτες είναι αδιαπραγμάτευτη. Οφείλουμε να έχουμε ξεκάθαρη εικόνα της πραγματικής κατάστασης και να μην υιοθετούμε σχέδια τα οποία είναι μη ρεαλιστικά και μη εφαρμόσιμα στις μικρές νησιωτικές μας κοινωνίες. Κι αυτή είναι η εικόνα αλλά και η αντίληψη που έχουν οι συμπατριώτες μας αλιείς οι οποίοι αγωνιούν για την επιβίωσή τους, ότι τους έχουν περιθωριοποιήσει με ευθύνη της κυβέρνησης και στην πραγματικότητα απώτερος σκοπός τους είναι να τους κάνουν να αλλάξουν επάγγελμα.
Τα τελευταία χρόνια, ιδίως με τη γενική αστάθεια που έχει προκληθεί στην αγορά λόγω της πανδημίας και της οικονομικής ύφεσης που αυτή προκάλεσε σε συνδυασμό με τις αλλεπάλληλες ακατανόητες αποφάσεις τις κυβέρνησης, όσον αφορά στην αλιεία και τους βιοπαλαιστές ψαράδες, απαξιώνει το επάγγελμα με αποτέλεσμα η αλιευτική βιομηχανία να υποφέρει και να οδηγούνται σε απόγνωση οι άνθρωποι που παλεύουν για αυτό το πολύ δύσκολο και αβέβαιο μεροκάματο.
Η κυβέρνηση επιχειρεί δήθεν να καλύψει το κενό αυτό με την χορήγηση «εξευτελιστικών» αποζημιώσεων, για ορισμένα αλιευτικά σκάφη τα οποία πρέπει να ακολουθούν όμως κάποιες συγκεκριμένες προδιαγραφές. Οι αποζημιώσεις δίνονται σε σκάφη τα οποία χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τα μέτρα της Ελλάδας και της Ένωσης, όμως λόγος δεν γίνεται για την προστασία των μικρότερων αλιέων, των οποίων τα σκάφη δεν περιλαμβάνονται στις διατάξεις που έχουν θεσμοθετηθεί.
Η συντηρητική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει» επιλέγει να εξαφανίσει οποιονδήποτε μικρό αυτοαπασχολούμενο επιχειρηματία, πόσο μάλλον τους βιοπαλαιστές ψαράδες της Δωδεκανήσου οι οποίοι χρειάζονται μια ισχυρή φωνή μέσα στο κοινοβούλιο που να θυμίζει το δικαίωμα τους να επιλέγουν να ζουν από την θάλασσα ακόμα και με την μικρή τους βάρκα.
Σε θέματα αλιείας, αυτή η πολιτική άμπωτη δεν πρέπει να αφήνει τόσο κόσμο έξω από το νερό. Οι μικρότεροι ψαράδες αξίζουν της ίδιας μεταχείρισης με τους μεγαλύτερους. Πρέπει να προστατευτούν από μια πολιτική η οποία ουσιαστικά οδηγεί στην εξαφάνισή τους, ευνοώντας μόνο τους μεγάλους και τους ισχυρούς παρότι οι μικροί αλιείς αποτελούν μέρος της ιστορίας του τόπου μας και κρίκο της ήδη ταλαιπωρημένης αλυσίδας των νησιωτικών κοινωνιών.
