Ένα τραγικό οπτικοακουστικό δρώμενο, που εκτός των άλλων φανέρωσε το άλλο πρόσωπο της νέας γενιάς, δημιούργησε μαθητής της Ρόδου.
Ο ίδιος ένοιωσε την ανάγκη να γράψει στίχους και να εκφραστεί για την τραγωδία στα Τέμπη, βρίσκοντας διέξοδο για τον χείμαρρο συναισθημάτων που πλημμύρισε τον ίδιο και τις ψυχές άλλων νέων ανθρώπων. Αποτελεί μια ακόμη απόδειξη ότι υπάρχει φως μέσα στο σκοτάδι.
Η σύλληψη της ιδέας, το κείμενο και η δραματουργική επεξεργασία ανήκει σε Ροδίτη μαθητή της β’ λυκείου που υπογράφει ως TS Official. Ο τίτλος του πονήματός του είναι «Πες στη μαμά απόψε πως θ’ αργήσω».
Οι στοίχοι
ΠΕΣ ΣΤΗΝ ΜΑΜΑ ΑΠΟΨΕ ΠΩΣ ΘΑ ΑΡΓΗΣΩ
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΙΑ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ
ΕΓΩ ΘΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ…
Άλλη μια μέρα, που φαίνονται όλα ίδια
μια κοινωνία με πόνο γονατίζει
μπροστά από τα συντρίμμια.
Μια κοινωνία που καλπάζει σαν να είναι σε ταινία
μα το σκοτάδι την αλλάζει
και μετατρέπεται σε τραγωδία.
Όλα έσβησαν και οι άνθρωποι πονάνε
τους βλέπω να προσεύχονται
δεν ξέρουν που να πάνε.
Το τρένο τους οδήγησε σε μαύρα μονοπάτια
και έμειναν κάποιοι να ρωτούν
με δάκρυα στα μάτια.
Εγώ θα ψάξω να σε βρω τώρα απεγνωσμένα
μέσα στη στάχτη της φωτιάς
που έκαψαν τα τρένα.
Ακόμα όμως και αν σε βρω στα σίδερα που καίνε
Θα σε χουν πάρει μακριά
Ότι και να μου λένε
Πόσο θα θελα να σε έβλεπα για λίγο
τα πάντα θα τα έκανα
τον πόνο να απαλύνω
Είναι στιγμές που εύχομαι να ήμουνα μαζί σου
εκεί ψηλά στο ουρανό
γιατί η δική μου η ζωή είναι και αυτή δική σου
ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΧΑΡΗ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΙ
ΠΡΙΝ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΘΥΜΑΣΑΙ
ΠΕΣ ΣΤΗΝ ΜΑΜΑ ΑΠΟΨΕ ΠΩΣ ΘΑ ΑΡΓΗΣΩ
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΙΑ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ
ΕΓΩ ΘΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ…
