Ένα συγκλονιστικό περιστατικό με την αεροδιακομιδή ασθενούς από την Κάρπαθο στη Ρόδο που σώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στην επιμονή του πληρώματος του super puma, εξιστορεί με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο υπαξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας κ. Νικόδημος Παρακάτης.
Στην δημοσίευσή του αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής:
Kάποια άνοιξη, στο Α/Ν Ρόδου, δίνεται η αποστολή αεροδιακομιδής στην Κάρπαθο.
Ωραίος καιρός, λιακάδα και η κατάλληλη ώρα – πρωί προς μεσημέρι.
Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ έρχεται πολύ γρήγορα και φορτώνει τα υλικά του στο Super Puma.
– Tι έχουμε, γιατρέ;
– Μια κοπέλλα, 35 ετών, με γαστρορραγία. Αν μπορούμε να βιαστούμε.
Εκκινούμε και απογειωνόμαστε προς Κάρπαθο, στα 1500 πόδια.
Φτάνουμε σε 35 λεπτά.
Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ τρέχει γρήγορα προς το ασθενοφόρο που περιμένει ήδη στην άκρη της πίστας.
Βάζουν την ασθενή γρήγορα στο φορείο που έχουμε τοποθετήσει στο ελικόπτερο, συνδέουν τους ορούς και δίνουν την έγκριση για την απογείωση.
Διακρίνω μια έκδηλη αγωνία στο πρόσωπό τους.
Με ρωτούν: πόση ώρα θα κάνουμε;
Ρωτώ τον κυβερνήτη και απαντά: 30 λεπτά.
Δεν γίνεται πιο γρήγορα; ξαναρωτούν.
Το μεταφέρω στον κυβερνήτη.
Θα προσπαθήσουμε.
Το ελικόπτερο σκίζει το αέρα.
Ως υπεύθυνος καμπίνας βλέπω ό,τι διαδραματίζεται εκεί.
Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ πάνω από την ασθενή, να με ρωτάει με αγωνία, αν αργούμε.
Μπορούμε πιο γρήγορα; μεταφέρω στον κυβερνήτη.
Νικόδημε, πάμε με 16,5 pitch, πλησιάζουμε τα 17, μου απαντά.
Καταλαβαίνω ότι τα έχουμε δώσει όλα.
Έχοντας πλησιάσει στην Ρόδο στα 22 λεπτά, βρισκόμενοι στο Delta point, ο κυβερνήτης ζητάει να κροσσάρει τον διάδρομο 25 και να κατευθυνθεί προς το ελικοδρόμιο του νοσοκομείου.
Ο ΠΕΠ του Διαγόρα αρνείται και ζητάει να παραμείνουμε στο holding, γιατί “εχει άφιξη” άλλου αεροσκάφους.
Ο κυβερνήτης, Γιάννης Στάθης, φωνάζει τότε στον ασύρματο:
Κυρία μου, έχουμε ασθενή που κινδυνεύει να πεθάνει.
Πρέπει να περάσω τώρα.
Μετά από μια διακοπή μερικών δευτερολέπτων, δίνεται η έγκριση.
Σε 3 λεπτά βρισκόμαστε στο ελικοδρόμιο του νοσοκομείου.
Το προσωπικό του νοσοκομείου ορμάει προς το ελικοδρόμιο και παραλαμβάνει την ασθενή.
To χειρουργείο είναι σε αναμονή.
Η δουλειά μας τελείωσε, σχολιάσαμε στο INTERCOM.
Απογειώνομαστε και κατευθυνόμαστε προς τα Μαριτσά.
Θα ακολουθήσει η ρουτίνα: προσγείωση, κομπλάρισμα, επιθεώρηση.
Δεν έχει περάσει μια ώρα από την στιγμή που δώσαμε διαθέσιμο το ελικόπτερο, όταν ξαναχτυπά το τηλέφωνο.
Κι άλλη αεροδιακομιδή, σκέφτηκα.
Στην άλλη άκρη της γραμμής είναι ο κυβερνήτης.
Νικόδημε, μας πήραν από το νοσοκομείο.
Η κοπέλα σωθηκε. Αν είχαμε αργήσει 10 λεπτά, θα είχε πεθάνει.
Έκλεισα το τηλέφωνο με ένα χαμόγελο ικανοποίησης.
Ακόμα μια μέρα προσφοράς προς τους συναθρώπους μας, είχε τελειώσει.
