ΘΕΜΑ: για τις πολιτικές ευθύνες του Δημου Κω στο θεμα του 3ου δημοτικού Σχολείου
Α. Το πρόβλημα αντιπαράθεσης μεταξύ συλλογών γονέων και του Δήμου μας σε σχέση με ασφάλειας των κτηριακών κατασκευών που έχουν σημείο αιχμής τα ‘’δημόσια σχολικά κτήρια’’ της Ιταλικής περιόδου είναι γνωστό. Οι μεγαλύτεροι γνωρίζουμε παρόμοια περιστατικά. Έχουμε πολλά κτήρια δημοσίων υπηρεσιών της ίδιας περιόδου που μπορεί να μην εμφάνισαν ζημίες στον σεισμό του 2017 άλλα είναι κτήρια που χρήζουν μελέτης-επισκευών-ενισχύσεων. Το πρόβλημα της παλαιότητας των κτηρίων και της ασυμβατότητας τους με τους σημερινούς κανονισμούς ασφαλείας (ευρωπαϊκοί κανονισμοί) λύνεται με αργούς ρυθμούς. Η δημιουργία νέων σχολικών κτηρίων εξαρτάται από ευρωπαϊκά προγράμματα και δυστυχώς δεν στηρίζεται σε κρατικά προγράμματα. Ιδίως μετά το 2010 ελάχιστα σχολικά κτήρια εχουν κατασκευαστεί πανελλαδικά.
Β. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΖΗΛΟ-3Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ: Ξεκίνησε η επισκευή πριν 3 χρόνια. Σταμάτησε γιατί κατά τον εργολάβο: ‘’στην φάση των επισκευών αποκαλυφθήκαν δομικά προβλήματα που θέτουν το ζητημα ανεπάρκειας του κτηρίου και συνολικής ενίσχυσης του’’. Όμως ο εργολάβος δεν μπορεί καθορίζει την ποιότητα των επισκευαστικών εργασιών. Είναι υπεύθυνος αποκλειστικά μόνο για την εφαρμογή της μελέτης με την οποία δημοπρατήθηκε το έργο και δεν καθορίζει το επίπεδο ασφαλείας του κτηρίου που επισκευάζει. . Αν κάπου χρειάζεται κάποιο επιπλέον εργασία που δεν προβλέπεται στην μελέτη, τότε, σε συνεννόηση με τις τεχνικές υπηρεσίες του Δημου, αυτές γίνονται και αποζημιώνονται. Στην περίπτωση μας αυτό δεν έγινε.
Ο ιδιοκτήτης και μόνον, στην περίπτωση μας ο Δήμος, καθορίζει την ποιότητα των επισκευών και το επίπεδο της ενίσχυσης του κτηρίου. Ο Δήμος μας όμως σύρθηκε στην εκπόνηση νέας μελέτης και νέας δημοπράτησης, η οποία περιπλέκεται με τις ενστάσεις του εργολάβου και το έργο καθυστερεί. Τα παράπονα και οι γκρίνιες είναι το φυσικό επόμενο και η ταλαιπωρία των μαθητών και γονιών δεδομένη.
Γ. Η ευθύνη της περιπλοκής έχει 2 επίπεδα. Το πρώτο είναι το τεχνικό επίπεδο και ακολουθεί το πολιτικό. Στο πρώτο επίπεδο οι τεχνικές υπηρεσίες κατά την γνώμη μας έδειξαν στενού επιπέδου υπαλληλική ευθυνοφοβία. Το κτήριο (ΑΖΗΛΟ) δεν εμφάνισε ζημίες στον σεισμό του 2017 και δεν χαρακτηρίστηκε ‘’κίτρινο η κόκκινο’’ από τις αρμόδια κρατική υπηρεσία (ΔΑΕΦΚ). Δεν υπήρχε λόγος να ενταχθεί σε διαδικασίες στατικής ενίσχυσης. Από την άλλη πλευρά πρόκειται για ένα ισόγειο κτήριο με καλό δομικό σύστημα όπως αποδεικνύεται και από την καλή συμπεριφορά του στον κραδασμό του 2017. Έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία των τοπικών βλαβών και σημειακών αποκαταστάσεων όπως ήταν η αρχική μελέτη επισκευής. Οι υπηρεσίες έπρεπε να επιμείνουν στην εφαρμογή της μελέτης τους και να μην ενδώσουν στην ευθυνοφοβία και την εργολαβική γνωμάτευση παρασύροντας την πολιτική ηγεσία σε δαπανηρούς δρόμους.
Η πολιτική ηγεσία έχει τις δικές της ευθύνες. Πρώτα έπρεπε να επιμείνει στην επισκευή σύμφωνα με την αρχική του πρόθεση και την αρχική μελέτη, εκτός!!! και είχε εξασφαλισμένη την κρατική χρηματοδοτηση. Θα έπρεπε να αποδώσει την ευθύνη στην κυβέρνηση και να αυτοχρηματοδοτήσει το έργο παραδίδοντας το σε χρήση. Γνωρίζοντας και τις αδυναμίες των τεχνικών της υπηρεσιών (οι 20 μηχανικοί του 1990 τώρα είναι 5) θα έπρεπε να αναλάβει την πολιτική ευθύνη της υλοποίησης του του προγραμματισμού της επιδιώκοντας την επιτάχυνση των επισκευών. Ταυτόχρονα θα έπρεπε να μπει στην αναζήτηση εναλλακτική προοπτικής για το σχολείο. Το ΑΖΗΛΟ έτσι η αλλιώς πρέπει να αντικατασταθεί! Σήμερα, ως σχολείο γιατί δεν πληροί τις σύγχρονες σχολικές κτηριακές ανάγκες. Τελικά η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί έχει το στίγμα της αναποφασιστικότητας και της απουσίας πυγμής που χαρακτηρίζει αυτή την δημοτική αρχή..
Δ. Ας μας επιτραπεί μια παρατήρηση.. Ο σεισμός του ‘17 δημιούργησε λίγα προβλήματα στον Ιταλογενή κτηριακό πλούτο της πόλης μας. Το ΑΖΗΛΟ στον βαθμό που δεν επεμβαίνουμε στις τοιχοποιίες του κτηρίου (δημιουργώντας νέα ανοίγματα) δεν υπήρχε λόγος να ενισχυθεί τώρα, πόσο μάλλον που είναι δεδομένο ότι πρέπει να γίνει ένα νέο σχολείο! Η ενίσχυση θα είχε σχέση με την μελλοντική του χρήση που θα επέβαλλε την αφαίρεση τοίχων για την μετατροπή του σε εκθεσιακό χώρο η χώρο πολιτιστικών δράσεων. Έτσι εντοπίζουμε μια ακόμη πολιτική υστέρηση της δημοτικές αρχής, αυτής του προγραμματισμού και της στοχοθεσίας.
Ε. Είναι σε εξέλιξη πρόγραμμα προσεισμικής αξιολόγησης και εκτίμησης της ‘’φέρουσας ικανότητας’’ των δημοσίων κτηρίων που ο Δήμος μας πρέπει να εφαρμόσει με δική του δαπάνη και να διεκδικήσει την αποζημίωση από το Κράτος.
Το επονομαζόμενο «Αζίλο » .
Φωτογραφία Κώστα Κογιόπουλου
Σημ. Το 1932 σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον R. Petracco το Νηπιαγωγείο Asilo.
Ν. Μυλωνάς
