Αγαπητοί φίλες και φίλοι, μέσα από αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να περιγράψω πώς ξεκινήσαμε, πώς ήμασταν στον ενδιάμεσο χρόνο, και που φτάσαμε σήμερα, μια αναδρομή στα τοπικά πολιτικά μας πράγματα.
Πολλοί από εσάς θα θυμούνται την εκλογή του κυρίου Καϊσερλη, αντικατέστησε τον κύριο Κορουλάκη δήμαρχο εγκάθετο από την χούντα. Από τότε αρχίζει η οργάνωση του δήμου η αναγέννηση του νησιού και η επέκταση της πόλης, νέοι δρόμοι, γειτονιές, οι οικισμοί παίρνουν σάρκα και οστά, το νησί είναι σκαμένο από άκρη σε άκρη. Δημιουργείται η μάνδρα του δήμου όπου στεγάζονται όλα τα συνεργεία, όλες οι τέχνες, ο δήμος αποκτά δικό του λατομείο, οργασμός στο νησί από τα συνεργεία του δήμου, έρχεται η μονάδα ασφαλτομίγματος , ο δήμος γίνεται αυτάρχης σε αδρανή υλικά , ανοίγει έτσι ο δρόμος για νέα κτίρια. Έρχεται όμως ένα σοβαρό πρόβλημα ,το νησί μένει από καύσιμα, θυμάστε όταν ήμασταν στην ουρά στα βενζινάδικα όλοι μας με ένα μπετόνι στο χέρι, η οργάνωση του δήμου ήταν τέτοια που αμέσως στήνει εταιρεία καυσίμων την γνωστή ΕΚΟΤΑΚΩ, τι γίνονται αυτές οι εγκαταστάσεις σήμερα ούτε που ξέρω.
Ενα άλλο πρόβλημα ομως η εφορία έπρεπε να φύγει από το δημαρχείο, έτσι ο δήμος κατασκευάζει το γνωστό κτήριο (την σημερινή εφορία) και το ενοικιάζει στο υπουργείο οικονομικών. Το νησί μας ήταν από τα πρώτα που απέκτησε μονάδα βιολογικού καθαρισμού , μέχρι τότε τα βυτιοφόρα με τις δυσοσμίες και τις χιλιάδες κατσαρίδες κυριαρχούσαν .Στο παλιό νεκροταφείο υπήρξε κορεσμός ,αλλά σύντομα έγινε το νέο κοιμητήριο.Τα σχολεία και τα γυμνάσια διαδέχονταν το ένα το άλλο, σήμερα όλα προκάτ.
Το νοσοκομείο δεν επαρκούσε έτσι έγινε η νέα πτέρυγα τότε, παράλληλα τελειώνει το νέο κτήριο του ΙΚΑ στο Πλατάνι.Η κατασκευή της Μαρίνας ήταν από τα μεγαλύτερα έργα εκείνης της εποχής,έτσι παραμένει μέχρι σήμερα δεν έγινε επέκταση ποτέ.
Αγοραστηκε το εργοστάσιο της ALEXANDER FASHION για τις ανάγκες του δήμου και όχι μόνον, έτσι ρημάζει μέχρι σήμερα. Τοτε έγινε και το νέο γήπεδο σημαντικό έργο στον τομέα του αθλητισμού, επίσης και το κλειστό του μπάσκετ. Υπαρχει μελέτη και χώρος για γήπεδο του γκολφ στην Αντιμάχεια, στοχεύοντας σε τουρισμό ποιότητας, μετά μας επέβαλαν το all inclusive.
Τελευταία κάποιοι μας μίλησαν για υδροπλάνα που θα έφερναν ανάπτυξη στον τόπο μας, αντι αυτού μας πήραν και το αεροδρόμιο, τον χώρο του Ναυτικού ομίλου, και τόσα άλλα, το πιο τραγικό είναι πως σήμερα κάποιοι μιλούν για ανάπτυξη και καινοτομία.
Ο δρόμος της Λάμπης παραμελημένος και αυτός ρημάζει στο πέρασμα του χρόνου, δηλαδή όσο περνούν τα χρόνια βλέπουμε τον δήμο να συρρικνώνεται αντί να μεγαλουργεί ως εργαλείο ανάπτυξης προς όφελος του νησιού. Τι φταίει λοιπόν για αυτή την κατάσταση?
Τι έκαναν τότε που δεν κάνουν σήμερα? Πώς σκεπτόταν και ενεργούσαν τότε και σήμερα απραξία, γιατί διεκδικούσαν τότε και σήμερα όχι .Σήμερα λοιπόν μείναμε με ένα δρόμο όπου όλα τα οχήματα του νησιού από πατίνι μέχρι τη μεγαλύτερη νταλίκα περνούν μέσα από το ζιπαρι, ο παράλληλος του Επαρχιακού παραμένει όνειρο, έρχονται τα σκουπίδια από Κάλυμνο και ποιος ξέρει τι άλλο μας περιμένει ακόμα. Περιμενοντας λοιπόν την πολυπόθητη ανάπτυξη και καινοτομία να είστε όλοι καλά
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις είναι παντελώς τυχαία.
Τζόγιας Ευάγγελος
