Σφοδρή κριτική στο οικονομικό πρότυπο της Νέας Δημοκρατίας και στον τρόπο νομοθέτησης της κυβέρνησης άσκησε, με τη δευτερολογία του στη Βουλή, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνος του ΚΤΕ Ανάπτυξης και εισηγητής του Κόμματος στο νομοσχέδιο για την «Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», Γιώργος Νικητιάδης, το βράδυ της Πέμπτης 27 Νοεμβρίου.
Ο κ. Νικητιάδης αναφέρθηκε σε πρόσφατη έρευνα του London School of Economics για την ελληνική οικονομία, σημειώνοντας ότι σε αυτήν «δεν υπάρχει πουθενά η εικόνα μιας οικονομίας που έχει απογειωθεί», αλλά αντιθέτως περιγράφεται μία «οικονομία του καφέ», όπου η εστίαση είναι ο δεύτερος κλάδος με τη σημαντικότερη άνοδο στα χρόνια της κρίσης, ενώ το real estate αποτελεί τον πρώτο κλάδο, με ποσοστό συμμετοχής 11%, επιβεβαιώνοντας – όπως είπε – «αυτό που λέμε συνέχεια, ότι δεν μπορεί η οικονομία να προχωρήσει με real estate». Υπογράμμισε επίσης ότι από τις 740.000 θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν την περίοδο 2013 – 2023, περίπου 320.000, δηλαδή το 40%, σχετίζονται με την εστίαση, στοιχείο που αποτυπώνει τη στρεβλή δομή του σημερινού παραγωγικού προτύπου.
Ο κ. Νικητιάδης στάθηκε ιδιαιτέρως στο ζήτημα της παραγωγικότητας, το οποίο όπως τόνισε, η κυβέρνηση έχει κάνει «σημαία». Σε σχέση με το 2009, η συνολική παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας έχει συρρικνωθεί κατά 16% το 2024, ενώ η αύξηση της παραγωγικότητας ανά ώρα εργασίας από το 2019 μέχρι σήμερα είναι μόλις 1,3%. Για το ίδιο διάστημα, η Βουλγαρία κατέγραψε αύξηση 12,6%, η Πορτογαλία 4,7% και η Ιρλανδία 5%, χωρίς να διαθέτουν όπως σημείωσε ειρωνικώς «επιτελικό κράτος», δύο αναπτυξιακούς νόμους μέσα σε τέσσερα χρόνια ή τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν στην Ελλάδα από το Ταμείο Ανάκαμψης και άλλους ευρωπαϊκούς πόρους.
Αναφερόμενος στα στοιχεία της Eurostat, τα οποία κατέθεσε ο ίδιος ο Υπουργός Ανάπτυξης, ο Γιώργος Νικητιάδης επισήμανε ότι τα ελληνικά νοικοκυριά είναι τα μόνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που παραμένουν ακόμη κάτω από το επίπεδο του 2010 σε κατά κεφαλήν πραγματικό εισόδημα και ότι Ελλάδα και Ρουμανία εμφανίζουν αρνητική αποταμίευση, κάτι που σημαίνει ότι «πολλά νοικοκυριά ζουν με δανεικά». Παραλλήλως ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ ανέδειξε ότι ένας στους πέντε Έλληνες βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, με την Ελλάδα στην έβδομη χειρότερη θέση στην Ε.Ε., ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 17,9% το 2019, γεγονός που δείχνει ότι «με τη δική σας κυβέρνηση η φτώχεια αυξήθηκε».
Επικαλούμενος την πανευρωπαϊκή έκθεση πληρωμών καταναλωτών 2025 της Intrum, ο κ. Νικητιάδης υπογράμμισε ότι ένας στους τρεις Έλληνες έχει απλήρωτους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και μόλις δύο στα δέκα φτωχά νοικοκυριά καταφέρνουν να εξοφλούν εγκαίρως ενοίκια, δάνεια και λογαριασμούς, ενώ αυτή τη στιγμή 2.572.142 δανειολήπτες, δηλαδή «ένας στους τέσσερις Έλληνες», έχουν κόκκινα δάνεια ύψους 92 δισ. ευρώ που διαχειρίζονται τα funds.
Ιδιαιτέρως αιχμηρός ήταν ο κ. Νικητιάδης και για τον τρόπο νομοθέτησης της κυβέρνησης, καταγγέλλοντας για ακόμη μία φορά την πρακτική των τροπολογιών «της τελευταίας στιγμής». Όπως επισήμανε, η κυβέρνηση φέρνει τροπολογίες παραμονή της συζήτησης ενός νομοσχεδίου, χωρίς επαρκή χρόνο για μελέτη, ενσωματώνοντας σε μία μόνο τροπολογία πέντε ή έξι διαφορετικά αντικείμενα, με αποτέλεσμα όπως σημείωσε «να γνωρίζετε ότι σε κάποια από αυτά μπορεί να έχουμε θετική άποψη, αλλά μας αναγκάζετε να τα ψηφίσουμε όλα μαζί με μία ψήφο». Ταυτοχρόνως, υπογράμμισε ότι δεν είναι νομότυπο, μέσω νομοτεχνικών βελτιώσεων, να μετατρέπεται ανοικτός διαγωνισμός σε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, παραπέμποντας ειδικώς στο άρθρο 38 του νομοσχεδίου.
Τέλος, ο Γιώργος Νικητιάδης επανήλθε με έντονη κριτική στο άρθρο 47, για το οποίο είχε τοποθετηθεί ήδη στην πρωτολογία του. Χαρακτήρισε απολύτως γενική και ασαφή τη ρύθμιση που μιλά για αναγραφή στοιχείων «κατά τρόπο προσήκοντα και ευκρινή» στα νωπά προϊόντα και διερωτήθηκε με ποια κριτήρια και με ποιον τρόπο θα γίνεται η παρέμβαση της Πολιτείας όταν διαπιστώνονται «εκτροπές» στην πορεία των τιμών. Επανέλαβε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ να ενταχθούν και τα βιομηχανικά προϊόντα στο σύστημα παρακολούθησης της πορείας από την παραγωγή έως το ράφι, «όπου είναι πολύ πιο εύκολο να διαπιστωθεί η διαφορά ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τιμή του καταναλωτή», υπογραμμίζοντας για μία ακόμη φορά πως η κυβέρνηση δε θέλει ή δεν μπορεί να τα βάλει με τις πολυεθνικές.
