Συγκλονίζει η κραυγή απόγνωσης της κατοίκου Μαρίας Παπαντωνίου στον «αέρα» της εκπομπής «Στα Κόκκινα» – Ένα χωριό κομμένο στα δύο, δρόμοι που έγιναν ποτάμια λάσπης και έναπου «καταπίνει» η θάλασσα.
Η Κέφαλος εκπέμπει S.O.S. Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ώρες στο ιστορικό χωριό της Κω δεν είναι απλώς μια «κακοκαιρία»· είναι το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής. Ενώ η περιοχή βρίσκεται ήδη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οι κάτοικοι περιγράφουν σκηνές που παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές συνθήκες, με την οργή και τον φόβο να ξεχειλίζουν.
«Με τα χέρια ανοίγουμε τους δρόμους»
Η κυρία Μαρία Παπαντωνίου, κάτοικος της περιοχής, μιλώντας στον Παναγιώτη Ζουζούνη και την εκπομπή «Στα Κόκκινα», μετέφερε την ωμή πραγματικότητα που βιώνουν δεκάδες οικογένειες. Η εικόνα μιας γυναίκας που προσπαθεί με το «φτυάρι» να απομακρύνει τεράστιους όγκους λάσπης για να μπορέσει να βγει από το σπίτι της, είναι η απόλυτη αποτύπωση της εγκατάλειψης.
«ΝΤΡΟΠΗ !!! Αυτός είναι δρόμος χωριού το 2026;» αναρωτιέται στην ανάρτησή της, η οποία έγινε viral μέσα σε λίγες ώρες. «Είμαστε αποκλεισμένοι. Δεν περνάει αυτοκίνητο. Δεν περνάει ασθενοφόρο. Αν συμβεί κάτι σοβαρό, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;»
Το λιμάνι «κόπηκε» στα δύο
Ο κεντρικός παραλιακός δρόμος που συνδέει το χωριό με το λιμάνι, ο πλέον ζωτικός δρόμος για την οικονομία και την καθημερινότητα της Κεφάλου, έχει υποστεί καθιζήσεις που τον καθιστούν αδιάβατο.
Το πρώτο πλήγμα σημειώθηκε πριν από ενάμιση μήνα με τη χαριστική βολή να δίνεται με τις χθεσινές βροχοπτώσεις προκάλεσαν νέα κατάρρευση του οδοστρώματος στο Καμάρι.
Η «λάσπη» των ευθυνών
Η καταγγελία της κ. Παπαντωνίου είναι δριμεία και στρέφεται κατά της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όπως εξήγησε, το πρόβλημα επιδεινώνεται από τουριστικές κατασκευές στην κορυφή του βουνού που στερούνται σωστής πρόβλεψης για την απορροή των υδάτων. «Τα νερά κατεβαίνουν μαζί με λάσπες και χώματα, τα οχήματα κολλάνε και ο Δήμος απλά πετάει τις λάσπες στο ίδιο σημείο από όπου ξεκινάνε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το πιο πικρό παράπονο των κατοίκων; Η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Ενώ οι υποδομές καταρρέουν και η ασφάλεια των πολιτών κρέμεται από μια κλωστή, οι αρχές επιλέγουν να δαπανούν πόρους σε «έργα αισθητικής ανάδειξης» με πέτρινους τοίχους.
«Δεν θέλουμε δικαιολογίες, θέλουμε ΛΥΣΗ»
Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης λήγει στις 7 Απριλίου, όμως ο χρόνος κυλά αντίστροφα. Οι κάτοικοι της Κεφάλου δεν ζητούν πλέον υποσχέσεις, αλλά το αυτονόητο: Ασφάλεια. Το ερώτημα που έθεσε η κ. Παπαντωνίου παραμένει αναπάντητο και πλανάται πάνω από το νησί: Ποιος θα βγει να πει «φταίω» αν ένας άνθρωπος χρειαστεί βοήθεια και το ασθενοφόρο μείνει κολλημένο στη λάσπη;
Η παντελής απουσία του μηχανισμού προστασίας
Μέσα στην απόγνωσή της η κ. Παπαντωνίου μεταφέρει κι ένα γενικότερο παράπονο των κατοίκων της Κεφάλου. “Αυτές τις μέρες που το χωριό μας δοκιμάζεται αλλά και τις προηγούμενες που είχαμε τόσες ζημιές, δεν είναι δίπλα μας κανείς, δεν υπάρχουν άνθρωποι του Δήμου ή της Πολιτικής Προστασίας για να μας κατευθύνουν ή να μας βοηθήσουν. Αισθανόμαστε απομονωμένοι. Ως πότε πια;”
