Δυστυχώς, το Δημαρχείο δεν αποτελεί τη μοναδική «παραφωνία» στην πόλη μας. Όπως καταγράψαμε και στο ρεπορτάζ του «Έκφραση 97», η κατάσταση είναι εξίσου –αν όχι περισσότερο– απογοητευτική σε ένα από τα πιο νευραλγικά κτίρια της περιοχής, εκεί όπου στεγάζονται το Επαρχείο, η Αστυνομική Διεύθυνση, η Εισαγγελία και τα Δικαστήρια.
Εδώ το πρόβλημα δεν είναι μια βλάβη, αλλά η παντελής απουσία υποδομών. Η λέξη «προσβασιμότητα» σταματάει στο πεζοδρόμιο. Η απουσία ράμπας και ανελκυστήρα μετατρέπει αυτές τις κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες σε απροσπέλαστα «φρούρια».
Είναι τουλάχιστον τραγική ειρωνεία. Οι πολίτες καλούνται να επισκεφθούν τον ναό της Δικαιοσύνης, της Διοίκησης και της Ασφάλειας, αλλά αν τυχαίνει να πρόκειται για άτομα με κινητικά προβλήματα, ο ίδιος ο νόμος τους κλείνει την «πόρτα». Πώς μπορείς να ζητήσεις το δίκιο σου ή να εξυπηρετηθείς από την Αστυνομία όταν η πολιτεία σε αναγκάζει να παραμένεις «όμηρος» στα σκαλοπάτια;
Δεν φταίνε οι «παλιές πέτρες»
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από την παλαιότητα των κτιρίων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουμε και στο ρεπορτάζ μας, δεν φταίνε οι παλιές πέτρες. Τα ιστορικά κτίρια σε όλο τον κόσμο εκσυγχρονίζονται και γίνονται φιλικά προς όλους. Το πραγματικό εμπόδιο είναι η διαχρονική αδιαφορία των υπευθύνων.
Μια πόλη δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο από τον τρόπο που φροντίζει και διευκολύνει την καθημερινότητα εκείνων που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Η Κως, ένα νησί με βαθιά παράδοση, ιστορία και πολιτισμό, αξίζει δημόσιες υποδομές που να αντανακλούν ακριβώς αυτές τις αξίες. Υποδομές ανοιχτές, φιλικές και απολύτως προσβάσιμες σε όλους. Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς εξαιρέσεις.
