Σύμφωνα με άρθρο από tanea.gr Πολύ συχνά, στα λίγα λεπτά που έχουν για να εξηγήσουν τα ευρήματά τους, οι δημοσκόποι περιγράφουν την αποχή ως «όλον» – ένας καναπές, μια κοινή στάση. Η πραγματικότητα όμως είναι αρκετά διαφορετική. Ο καναπές δεν είναι ένας, αλλά πολλοί και διαφορετικοί, άλλου χρώματος ή χωρητικότητας, που «χωρούν» την απογοήτευση και την απραξία πολιτών με διακριτές ιδεολογικές αναφορές. Στο κοινό που διαχρονικά αποφεύγει τις κάλπες, παραμένοντας αναπαυτικά απολιτίκ ή σταθερά αδιάφορο για τα πολιτικά πράγματα, τα τελευταία χρόνια έχουν προστεθεί άλλοι δύο καναπέδες: ένας κεντροαριστερός, που χωρίζεται σε τμήματα ανάλογα με τον κατακερματισμό του προοδευτικού χώρου (άλλο πράσινο μαξιλάρι, άλλο ροζ, άλλο αντισυστημικά εξοργισμένο), και ένας βαθιά γαλάζιος, για όσους δεξιά της Δεξιάς, αλλά και εντός της ΝΔ, έχουν διακρίνει κηλίδες στα έπιπλα του Μεγάρου Μαξίμου. Γι’ αυτό η δεξαμενή της αποχής είναι η πιο περίπλοκη, γιατί κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει με ασφάλεια πόσοι και ποιοι θα ενταχθούν σε αυτή. Ο καναπές ή καλύτερα οι καναπέδες αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στη σημερινή συγκυρία: οι κομματικές ταυτίσεις όλο και χαλαρώνουν, το σκηνικό πόλωσης πετυχαίνει μόνο να συσπειρώνει τους σκληρούς κομματικούς πυρήνες,…
Read More
Πολιτικές Ειδήσεις, Νέα & Αναλύσεις | ΤΑ ΝΕΑ
