Η ανάρτηση του προέδρου του δημοτικού λιμενικού ταμείου Κω Κώστα Χόνδρου:
👉 Αρκετές φορές έχω επισημάνει ότι η καλοπροαίρετη κριτική είναι πάντοτε ευπρόσδεκτη.
Όμως η κριτική πρέπει να στηρίζεται στοιχειωδώς στη λογική.
Άκουσα το συνάδελφο μου Γιάννη να εκφράζεται μηδενιστικά για τη Μαρίνα της Κω, για το χρονικό διάστημα πριν πάει εκείνος εκεί.
Και απορώ πού αναφέρεται.
Στο 2019 ή στο 2024?
Διότι οφείλω να υπενθυμίσω ότι ήταν και εκείνος μελος της προηγούμενης διοίκησης, ως βασικό και ενεργό μέλος του ΔΣ από το 2019!
Αν λοιπόν ασκεί όψιμη κριτική για το χρονικό διάστημα προ του 2019 που εισήλθε και εκείνος στη διοίκηση της Μαρίνας, τότε κάποια λογική θα μπορούσε να εντοπιστεί.
Αν, όμως, αναφέρεται στο χρονικό διάστημα προ του 2024 που ορίστηκε Πρόεδρος, τότε αναντίρρητα η λογική πάει περίπατο.
Ίσως απαιτηθεί ένα ακόμη ρεπορτάζ για να αντιληφθούμε πού αναφέρεται τελικά..
👉 Η τοπική πολιτική σκηνή μάς προσφέρει πλέον άφθονες στιγμές γέλιου. Ή μάλλον κλαυσίγελου.
Οφείλουμε, όμως, πού και πού να μιλάμε σοβαρά.
Σε ό,τι με αφορά, λοιπόν, επαναλαμβάνω ότι η κριτική είναι ευπρόσδεκτη πάντα.
Δεν θα αναφερθώ στο έργο και στα πεπραγμένα μου στη Μαρίνα.
Απευθύνθηκα στον κωακό λαό και τον ενημέρωσα τις στιγμές που θεσμικά επιβαλλόταν. Δηλαδή πριν την εκλογική αναμέτρηση του 2023, αλλά και όταν παρέδωσα την Προεδρία της εταιρείας.
Ούτε θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Δεν νιώθω τέτοια ανάγκη.
Εξάλλου, εγώ δεν κρύφτηκα ποτέ.
Έχω κριθεί ξανά και ξανά από τους συμπατριώτες μου. Και όχι με αρνητικό πρόσημο.
Ίσως κάποτε κριθώ ξανά.
Άλλωστε, το μέλλον αόρατον.
👉 Δεν μπορώ, όμως, να δεχτώ αυτή τη μηδενιστική αντίληψη για τους προκατόχους μου.
Είναι πάγια θέση μου να υπερασπίζομαι τους ανθρώπους που θυσίασαν τον προσωπικό τους χρόνο, τις οικογενειακές τους στιγμές και τη ψυχική τους ηρεμία για να προσφέρουν στον τόπο μας.
Οι άνθρωποι δεν είναι για τους χρησιμοποιούμε όσο μας βολεύει και ύστερα να τους αφήνουμε στη λήθη, να τους τοποθετούμε απέναντι. Ή ακόμη περισσότερο να τους μηδενίζουμε.
Αντιθέτως. Οφείλουμε να τους τιμούμε.
Ιδίως, στη μνήμη του Γιώργου Πασανικολάκη και στην τιμή του Σεβαστιανού Μαραγκού, οφείλω να τονίσω ότι εγώ ως Πρόεδρος ανέλαβα από τους προκατόχους μου μια υγιή εταιρεία που είχε ήδη αρχίσει να χαράσσει τις αναπτυξιακές της πρωτοβουλίες και να προχωρά (εντός ενός δυσμενούς περιβάλλοντος, τότε) στο σχεδιασμό της επόμενης μέρας.
Με απτά έργα. Με συγκεκριμένες προτάσεις. Με στρατηγική.
Ασφαλώς και στον τομέα της βελτίωσης των λιμενικών υποδομών.
Η Μαρίνα μετρά 25 χρόνια ζωής.
Όλοι όσοι υπηρετήσαμε στη Μαρίνα, δώσαμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Και αντίστοιχα η Μαρίνα έχει ένα κομμάτι από όλους μας.
👉 Βέβαια, στην Κω του σήμερα έχει πάει περίπατο και μια ακόμη λογική: αυτή της παραταξιακής λειτουργίας.
Ψιλά γράμματα βέβαια πια..
