Είναι από τις στιγμές που τα λόγια μοιάζουν πολύ φτωχά για να περιγράψουν τον πόνο και την οδύνη.
Συναισθήματα που είναι αδύνατον να εκφραστούν με λέξεις, όταν μάλιστα πρόκειται για έναν άνθρωπο σαν τον Νεκτάριο Σαντορινιό.
Γιατί ο Νεκτάριος ήταν αξιαγάπητος σε όλους.
Είναι δύσκολο να αποχαιρετάς ανθρώπους με το ήθος και τη μαχητικότητα του Νεκτάριου, του αγωνιστή της Αριστεράς, του συντρόφου της καρδιάς μας, του φίλου και πάνω από όλα του ανθρώπου.
Όλη η Δωδεκάνησος στέκεται με σεβασμό απέναντι στο άκουσμα του ονόματός του, καθώς με το έργο του ωφέλησε κάθε νησί ξεχωριστά και κατόρθωσε να θέσει ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο την έννοια της νησιωτικότητας.
Ο πολιτικός που έκανε τους νησιώτες να πάψουν να αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Που η νομοθέτηση του Μεταφορικού Ισοδύναμου, ενός πάγιου και διαχρονικού αιτήματος των κατοίκων των νησιών μας, φέρει την υπογραφή του.
Για την Αριστερά, χαμένη είναι η μάχη που δεν δόθηκε ποτέ και ο σύντροφος Νεκτάριος αποδείκνυε καθημερινά πως ήταν νικητής, καθώς δεν έπαψε να αγωνίζεται.
«Όποιο και αν είναι το προσωπικό μας άχθος, έχουμε χρέος απέναντι στην Ιστορία και τις επόμενες γενιές να σταθούμε στη σωστή πλευρά του ποταμού και να παλέψουμε για την Αλλαγή. Γιατί χωρίς Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να κοιτάξουμε το μέλλον».
Σε αποχαιρετούμε με περηφάνια.
Η πορεία και το έργο σου αποτελούν για εμάς πηγή έμπνευσης.
Ήταν τιμή για όλους μας που υπήρξαμε σύντροφοι στον Αγώνα για τη Δημοκρατία και την Αλλαγή.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μας Νεκτάριε!
Αθάνατος, γιατί θα βρίσκεσαι πάντα στις καρδιές και τις μνήμες μας.
