Μια απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα στην κτηματαγορά τίθεται σε εφαρμογή και βάζει στο στόχαστρο τις κατοικίες που λιμνάζουν στα χαρτοφυλάκια τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης. Όσα διαμερίσματα και μονοκατοικίες παραμένουν κενά, κινδυνεύουν πλέον με διπλό ΕΝΦΙΑ, καθώς ενεργοποιείται προσαύξηση ίση με το 100% του βασικού φόρου.
Με απλά λόγια; Αν μια κατοικία επιβαρύνεται με 1.000 ευρώ βασικό ΕΝΦΙΑ, ο τελικός λογαριασμός ανεβαίνει στα 2.000 ευρώ. Και αυτό δεν είναι θεωρία – θα φανεί κανονικά στην εκκαθάριση.
Ποιοι μπαίνουν στο «κάδρο»
Το μέτρο αφορά αποκλειστικά κατοικίες – διαμερίσματα και μονοκατοικίες – που βρίσκονται στην κατοχή:
- Πιστωτικών ιδρυμάτων
- Funds που έχουν αγοράσει «κόκκινα» δάνεια
- Εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers)
- Συνδεδεμένων εταιρειών με ΑΦΜ στην Ελλάδα
Δεν αφορά επαγγελματικά ακίνητα, ούτε οικόπεδα, ούτε ιδιώτες ιδιοκτήτες.
Το μήνυμα είναι σαφές: τα ακίνητα που αποκτήθηκαν μέσω πλειστηριασμών δεν μπορούν να μένουν κλειστά επ’ αόριστον.
Το «παράθυρο» για να γλιτώσουν
Υπάρχει όμως διέξοδος. Η προσαύξηση δεν επιβάλλεται εφόσον το ακίνητο έχει μισθωθεί τουλάχιστον για έξι μήνες μέσα στο προηγούμενο φορολογικό έτος, με ηλεκτρονικά καταχωρημένο μισθωτήριο.
Αν δεν υπάρχει τέτοια μίσθωση, ο διπλός φόρος έρχεται αυτόματα.
Το κρίσιμο σημείο είναι η εικόνα που έχει το ακίνητο την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους. Δηλαδή, για τον ΕΝΦΙΑ του 2026 θα εξεταστεί αν μέσα στο 2025 υπήρξε μίσθωση έξι μηνών. Αν όχι, η επιβάρυνση θεωρείται δεδομένη.
Πώς θα γίνονται οι έλεγχοι
Οι διασταυρώσεις δεν θα γίνονται «στα τυφλά». Τα στοιχεία θα αντλούνται:
- Από τα ηλεκτρονικά μισθωτήρια
- Από τα δηλωμένα ακίνητα στο Ε9
Από μητρώα που αποτυπώνουν ποια ακίνητα ανήκουν σε τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης
Αν εντοπιστεί ότι μια κατοικία παραμένει κενή χωρίς καταχωρημένη μίσθωση, η προσαύξηση θα εμφανίζεται απευθείας στην πράξη προσδιορισμού φόρου. Μάλιστα, αν μετά την αρχική εκκαθάριση προκύψουν νέα στοιχεία, μπορεί να εκδοθεί νέα πράξη με επιπλέον επιβάρυνση.
Το μεγάλο «αλλά» της αγοράς
Στην πράξη, πολλά από τα ακίνητα που βρίσκονται σε χαρτοφυλάκια τραπεζών δεν είναι εύκολα αξιοποιήσιμα. Υπάρχουν νομικά βάρη, πολεοδομικές εκκρεμότητες ή ανάγκη ανακαίνισης που καθυστερούν τη διάθεσή τους.
Ωστόσο, το κράτος επιλέγει να στείλει σήμα πίεσης: τα κλειστά σπίτια έχουν κόστος. Και αυτό το κόστος θα είναι πλέον διπλό.
Το ερώτημα που μένει είναι αν το μέτρο θα οδηγήσει πράγματι περισσότερα ακίνητα στην αγορά – ή αν θα μετατραπεί σε ακόμη ένα φορολογικό βάρος που τελικά θα μετακυλιστεί στις τιμές.
Το μόνο βέβαιο; Για όσους κρατούν κλειδιά σε άδεια διαμερίσματα, ο φετινός λογαριασμός δεν θα είναι ο ίδιος.
