Πολύ καλά έκανε η ΤΕ ΕΟΚ Δωδεκανήσου και πήρε μια σημαντική απόφαση για τα δεδομένα της ανάπτυξης του μπάσκετ, αφού τα μυαλά κάποιων προπονητών και παραγόντων δεν λένε ν’ αλλάξουν…
Αυτή αφορά τα πρωταθλήματα Παμπαίδων-Παγκορασίδων με σκοπό να σταματήσει το ρεζιλίκι με τις απίστευτες διαφορές στο σκορ ως φαινόμενο αρκετών ετών, οδηγώντας παιδιά, ακόμη και να εγκαταλείψουν το άθλημα.
*Δείτε λοιπόν τι θα ισχύει από δω και πέρα σχετικώς με το σκορ και πώς θ’ αντιμετωπίζεται από τη γραμματεία η… αυθάδεια:
«ΑΡΘΡΟ 4ο: ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ- ΚΑΤΑΤΑΞΗ
Ο αγώνας θα έχει σκορ που θα αναγράφεται σε πίνακα (ηλεκτρονικό ή μη) και θα παγώνει εάν η διαφορά ξεπεράσει τους 30 πόντους. Ο σημειωτής θα συνεχίσει να γράφει το σκορ στο φύλλο αγώνα αλλά δεν θα ανακοινώνεται για κανέναν λόγο σε έντυπα ή ηλεκτρονικά μέσα αλλά και ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως επίσης ούτε οι προσωπικοί πόντοι του κάθε αθλητή. Το μόνο που επιτρέπεται να ανακοινωθεί είναι ο νικητής του αγώνα.
Επιτρέπεται μόνο η προσωπική άμυνα (MTM ) η οποία μπορεί να εφαρμόζεται στα 3/4 (προέκταση προσωπικής γραμμής ελευθέρων βολών) του γηπέδου»
Ειλικρινά δεν μ’ ενδιαφέρουν και δεν πρέπει να ενδιαφέρουν και κανέναν μπασκετικά όσοι προπονητές έχουν απέναντί τους ομάδες δυο επίπεδα πιο κάτω ποιοτικά, ωθώντας τους παίκτες τους να ρίχνουν 70 ή και 80 πόντους διαφορά.
Απίστευτο κι αδιανόητο, αντί να εφεύρουν ένα… τρικ, ώστε το σκορ να παραμένει σε… ανθρώπινα επίπεδα, χωρίς να εξευτελίζεται ο αντίπαλος.
Δεν φταίνε όμως μόνο αυτοί, αλλά και οι παράγοντες, αφού δεν επιλέγουν προπονητές παιδαγωγούς γι’ αυτές τις ηλικίες. Απ’ έξω δεν πρέπει να μείνουμε όμως ούτε εμείς, η… συμπαθής τάξη των αθλητικών συντακτών ανά τη χώρα.
Από το 1998 και μετά με την …έκρηξη της (δήθεν) επικοινωνίας, εξασφαλίσαμε πληροφορίες από παντού και κάναμε την… τρίχα τριχιά, λες κι αναλύουμε αντί για παιχνίδι Παμπαίδων ή Παγκορασίδων, τον τελικό της Ευρωλίγκα. Έτσι, αρκετοί έγιναν… μάγκες. Όλοι μαζί τα κάναμε μαντάρα και φτάσαμε πια στο 2022, για να σκεφτεί κάποιος να βάλει τους συλλόγους να σκεφτούν αν κάνουν οι προπονητές τους ή όχι για την ανάπτυξη.
Και για ν’ αποφύγω το κάθε κακεντρεχές σχόλιο, αφού υπάρχουν ακόμη πολλοί που βλέπουν… φαντάσματα και διώκτες παντού, να διευκρινίσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με κανέναν συντάκτη ή προπονητή μπάσκετ προσωπικά, αλλά με τις νοοτροπίες και γενικώς τα… απωθημένα.
Άλλωστε, πάνω-κάτω τα ίδια ανέφερα και σε άρθρα μου παλαιότερα για το ποδόσφαιρο, όταν φτάσαμε στο σημείο ομάδες στα Παιδικά κι Εφηβικά Πρωταθλήματα της ΕΠΣΔ να… φιλοδωρούν αντίπαλους με πάνω από 14 γκολ…
ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ
