Σύγκριση δύο μελετών:
1. Μελέτη Δήμου Ρόδου:
• Αναλυτική κοστολόγηση.
• Συγκεκριμένα δεδομένα: κατανάλωση καυσίμων, χιλιόμετρα, αριθμός δρομολογίων, κόστη προσωπικού, ωράρια κ.ά.
• Διαφάνεια και δυνατότητα ελέγχου/αξιολόγησης.
2. Μελέτη Δήμου Κω:
• Απουσία ανάλυσης κόστους.
• Παράθεση απλά ενός συνολικού ποσού.
• Καμία τεκμηρίωση του πώς προέκυψε το ποσό.
• Ασαφείς ή ανύπαρκτες λεπτομέρειες για ωράρια, προσωπικό, μέσα, επιτήρηση.
Εύλογα Ερωτήματα:
• Ποιος καθόρισε αυτό το ποσό και με ποια στοιχεία;
• Πώς εξασφαλίζεται η διαφάνεια και η ανταγωνιστικότητα του διαγωνισμού;
• Πώς προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον και η τσέπη των δημοτών;
Το ερώτημα “ποιος κοροϊδεύει ποιον;” είναι απολύτως επίκαιρο:
• Η αδιαφάνεια γεννάει εύνοιες, ύποπτες αναθέσεις και σπατάλη δημόσιου χρήματος.
• Οι δημότες πληρώνουν, χωρίς να ξέρουν για τι ακριβώς και αν αυτό που πληρώνουν είναι λογικό.
• Μια μελέτη χωρίς τεκμηρίωση είναι περισσότερο ένα προσχηματικό έγγραφο για να «περάσει» μια δαπάνη, όχι για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του Δήμου.
Τι θα έπρεπε να γίνεται:
• Αναλυτικός προϋπολογισμός βάσει πραγματικών δεδομένων (όπως της Ρόδου).
• Συγκεκριμένοι δείκτες απόδοσης και ωράρια.
• Δημόσια διαβούλευση ή/και έλεγχος από ανεξάρτητο φορέα.
• Ενημέρωση των δημοτών με καθαρό και απλό τρόπο.
