Η ολοκλήρωση των διεργασιών του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ σηματοδοτεί μια νέα αφετηρία για τη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς η εκλογή της νέας Κεντρικής Επιτροπής αναδεικνύει τους νέους συσχετισμούς δυνάμεων στο εσωτερικό του κινήματος. Μετά από μια έντονη διαδικασία, η οποία χαρακτηρίστηκε από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και «λιστομαχίες», το σώμα των 271 εκλεγμένων μελών αποτυπώνει έναν σύνθετο πολιτικό χάρτη. Οι δυνάμεις που πρόσκεινται στην ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη διατήρησαν τον έλεγχο της πλειοψηφίας, ωστόσο η ανάδυση άλλων εσωκομματικών πόλων, όπως αυτός του Μανώλη Χριστοδουλάκη αλλά και η σύμπραξη Γερουλάνου-Κατρίνη, δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον πολυφωνίας και εσωτερικής διαστρωμάτωσης.
Στην κορυφή της πυραμίδας και με μια εντυπωσιακή δυναμική αναδείχθηκε ο Λευτέρης Καρχιμάκης. Ο επικεφαλής Προγράμματος του κόμματος κατάφερε να σπάσει το φράγμα των χιλίων ψήφων, συγκεντρώνοντας συνολικά 1.018 σταυρούς. Πρόκειται για μια σημαντική πρωτιά για το στέλεχος της νεότερης γενιάς, που εκλέγεται για πρώτη φορά στο όργανο, επιβεβαιώνοντας την ευρεία αποδοχή του σε διαφορετικά ηλικιακά και γεωγραφικά κοινά, με ιδιαίτερη έμφαση στην Κρήτη. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Θανάσης Γλαβίνας με 898 ψήφους, στέλεχος από τη Θεσσαλονίκη με πλούσια εμπειρία ως πρώην εκπρόσωπος Τύπου. Την πρώτη τριάδα συμπλήρωσε η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία με 880 ψήφους κατέλαβε την πρωτιά μεταξύ των γυναικών υποψηφίων, σηματοδοτώντας την δυναμική επιστροφή της στα κομματικά δρώμενα.
Η «προεδρική» φρουρά ενίσχυσε τη θέση της στις υψηλές θέσεις της κατάταξης, με στελέχη όπως ο Κώστας Παπαδημητρίου και ο Σωτήρης Παπαγεωργίου να ακολουθούν στην τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο νυν εκπρόσωπος Τύπου Κώστας Τσουκαλάς και ο Χρήστος Κακλαμάνης, στενός συνεργάτης του Προέδρου, εξασφάλισαν επίσης θέσεις στην πρώτη επτάδα. Η πρώτη δεκάδα έκλεισε με τον γνωστό δημοσιογράφο Βασίλη Σκουντή και τον δημοφιλή ηθοποιό Μιχάλη Αεράκη, ο οποίος εκπροσώπησε επάξια το κρητικό στοιχείο στην ψηφοφορία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρουσία της ομάδας του Μανώλη Χριστοδουλάκη, η οποία μέσω της πλατφόρμας «Αλλαγή+» κατάφερε να εκλέξει 74 μέλη, καταλαμβάνοντας περίπου το 28% της νέας Κεντρικής Επιτροπής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Βασίλης Κεγκέρογλου, ο οποίος στην 11η θέση με 702 ψήφους ηγήθηκε αυτής της τάσης, πλαισιωμένος από έμπειρα στελέχη όπως ο πρώην υπουργός Φίλιππος Σαχινίδης, η Ελισάβετ Φελώνη και η Τόνια Αντωνίου. Στελέχη από το περιβάλλον του βουλευτή Ανατολικής Αττικής επισημαίνουν ότι η επιτυχία αυτή οφείλεται στην αξιοποίηση ενός εκτεταμένου πανελλαδικού δικτύου συνέδρων.
Παράλληλα, η συμμαχία των Παύλου Γερουλάνου και Μιχάλη Κατρίνη άφησε το δικό της διακριτό στίγμα, με περισσότερα από 50 στελέχη να κερδίζουν τη συμμετοχή τους στο όργανο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Έφη Χαλάτση, ο δικηγόρος Αργύρης Αργυριάδης και ο στενός συνεργάτης του κ. Γερουλάνου, Γιώργος Πετρουλάκης. Από την πλευρά του Χάρη Δούκα, η εκλογή της Αντιδημάρχου Ρωξάνης Μπέη και του Κώστα Πανδή επιβεβαιώνει την παρουσία της τάσης του Δημάρχου Αθηναίων, κυρίως με στελέχη από την περιοχή της Αττικής.
Σημαντικό ρόλο στην οργάνωση και την τελική επικράτηση των προεδρικών δυνάμεων φαίνεται πως διαδραμάτισε ο απερχόμενος Γραμματέας, Ανδρέας Σπυρόπουλος, ο οποίος συντόνισε την επιρροή της ηγετικής ομάδας κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου. Το νέο όργανο περιλαμβάνει επίσης την Κατερίνα Γαβαλά, η οποία πέτυχε την εκλογή της, ενισχύοντας την εκπροσώπηση της περιφέρειας, καθώς και στελέχη που πρόσκεινται στον Παύλο Χρηστίδη και την Άννα Διαμαντοπούλου, όπως η Χαρά Κεφαλίδου και η Βαγγελιώ Σχοιναράκη.
Το κλίμα που επικρατεί μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στις αναλύσεις των στελεχών, που κάνουν λόγο για μια σύνθεση που απαιτεί συναινέσεις και στρατηγικό σχεδιασμό. Όπως σημειώνουν πολιτικοί παρατηρητές, «η επόμενη μέρα βρίσκει το ΠΑΣΟΚ με μια Κεντρική Επιτροπή πολλών ταχυτήτων, όπου η ικανότητα της ηγεσίας να συνθέτει τις διαφορετικές απόψεις θα κρίνει την πορεία του κόμματος προς τις εθνικές αναμετρήσεις». Με τη νέα αυτή σύνθεση, το κόμμα καλείται πλέον να μετατρέψει την εσωκομματική δυναμική σε πολιτική πρόταση εξουσίας.
