Η έναρξη της τουριστικής περιόδου για την Κω, έναν από τους κορυφαίους προορισμούς της χώρας, πλησιάζει. Ωστόσο, για άλλη μια χρονιά, αναδύεται το ίδιο δομικό ερώτημα. Γιατί η προετοιμασία ξεκινά «στο παρά πέντε» και όχι «από την επόμενη μέρα» της προηγούμενης σεζόν;
Παρά τις μεμονωμένες επαφές, η απουσία μιας ολιστικής συνεννόησης σε καθολικό τοπικό επίπεδο μεταξύ της Δημοτικής Αρχής και των φορέων του νησιού παραμένει το “αγκάθι” για μια πραγματικά οργανωμένη εκκίνηση.
Το χάσμα του συγχρονισμού – Οκτώβριος VS Μάρτιος
Η πρόσφατη συνέντευξη του δημάρχου κ. Νικηταρά στον Ε97 ανέδειξε μια βαθιά διαφορά φιλοσοφίας στη διαχείριση του τουριστικού προϊόντος.
Η θέση των Φορέων
Οι εκπρόσωποι της αγοράς (όπως ο ΣΕΠΕ) επισημαίνουν ότι η ανάγκη για συνάντηση και αποτίμηση πρέπει να ικανοποιείται αμέσως μετά τη λήξη της σεζόν (Οκτώβριο-Νοέμβριο). Η λογική του Συλλόγου είναι οτι όταν τα προβλήματα είναι νωπά και υπάρχει ο απαιτούμενος χρόνος για τον σχεδιασμό λύσεων που απαιτούν μήνες για να υλοποιηθούν, τότε μπορεί να υπάρξει πρόοδος σταδιακά.
Η θέση της Δημοτικής Αρχής
Ο Δήμαρχος φαίνεται να προκρίνει τις συναντήσεις «όταν πρέπει», θεωρώντας ότι οι πολύ πρώιμες συζητήσεις χάνουν το περιεχόμενό τους αν δεν επαναλαμβάνονται συνεχώς, επιλέγοντας την περίοδο λίγο πριν την έναρξη (Φεβρουάριο-Μάρτιο) ως την καταλληλότερη για αποφάσεις.
Ο «Διακόπτης» που κατεβαίνει
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που εντοπίζεται απ’ τον Δήμαρχο είναι η ψυχολογία του «διακόπτη». Με το κλείσιμο της σεζόν, η επικοινωνία παγώνει. Αυτή η έλλειψη συνέχειας οδηγεί σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όπου η κοινωνία της Κω έρχεται αντιμέτωπη με τα ίδια προβλήματα κάθε χρόνο, χωρίς να υπάρχει μια θεσμοθετημένη, μόνιμη πλατφόρμα διαλόγου που να λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.
Το ζητούμενο της ολιστικής προσέγγισης
Για να είναι η Κως πραγματικά έτοιμη το 2026, δεν αρκούν οι «κατά μόνας» συναντήσεις. Η απουσία μιας κοινής τράπεζας διαλόγου, όπου Δήμος, ξενοδόχοι, εστιάτορες, τουριστικοί φορείς, έμποροι κλπ θα κάθονται στο ίδιο τραπέζι από το φθινόπωρο, στερεί από το νησί την δημιουργία προληπτικής πολιτικής αντί για την παγιωμένη συνήθεια των κατασταλτικών παρεμβάσεων. Δεν προκύπτουν εκείνες οι συνέργειες που θα μπορούσαν να λύσουν τοπικά ζητήματα υποδομών και καθημερινότητας και δεν δημιουργείται ένα κοινό μέτωπο απέναντι στις προκλήσεις της νέας χρονιάς.
Η προετοιμασία για το 2026 δείχνει ότι η Κως διαθέτει τους φορείς και τη βούληση, αλλά της λείπει ο συντονισμένος ρυθμός. Όσο η συνεννόηση θεωρείται «πρόωρη» τον Νοέμβριο και «βιαστική» τον Μάρτιο, το νησί θα συνεχίζει να παλεύει με τις ίδιες παθογένειες, χάνοντας την ευκαιρία για μια πραγματικά ποιοτική αναβάθμιση της τουριστικής του ταυτότητας.
