Σε μια βαθιά ανάλυση των καταιγιστικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και του ρόλου της Ελλάδας και της Κύπρου προχώρησε ο Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Γεωπολιτικός Αναλυτής, κ. Κωνσταντίνος Αντωνάκης, μιλώντας στην εκπομπή «Στα Κόκκινα» και τον Παναγιώτη Ζουζούνη. Ο κ. Αντωνάκης έκανε λόγο για μια ιστορική συγκυρία, παραλληλίζοντας τη σημερινή ευρωπαϊκή ναυτική παρουσία με εμβληματικές στιγμές της ιστορίας, ενώ ανέλυσε τους κινδύνους και τις σκοπιμότητες πίσω από τη στάση των μεγάλων δυνάμεων.
Η Ιστορική επιστροφή στην Κύπρο και η θωράκιση της Καρπάθου
Ο κ. Αντωνάκης ξεκίνησε την τοποθέτησή του υπογραμμίζοντας τη σημασία της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας σε κομβικά σημεία του Ελληνισμού, σημειώνοντας πως η θεωρία ότι «η Κύπρος κείται μακράν» ανήκει πλέον οριστικά στο παρελθόν. Τόνισε πως η παρουσία των φρεγατών «Κίμων» και «Ψαρά» στην Κύπρο, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της Καρπάθου, αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στις τουρκικές αμφισβητήσεις.
«Είναι εξαιρετική ευκαιρία να έχουμε παρουσία και στην Κάρπαθο, όπου η Τουρκία εντελώς απαράδεκτα αμφισβητεί την εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων και οπλισμού. Αυτή τη στιγμή στην Κάρπαθο βρίσκεται ένα από τα τελειότερα αντιβαλλιστικά συστήματα στον κόσμο, το Patriot» ανέφερε χαρακτηριστικά. Συμπλήρωσε δε με νόημα πως «τα όπλα είναι και για να χρησιμοποιούνται, δεν είναι απλώς για τις παρελάσεις ούτε για τα ταξίδια Σαλαμίνα – Πάφος».
Από τη Ναύπακτο στη Λισαβόνα: Ο ευρωπαϊκός στόλος
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ιστορική αναδρομή του καθηγητή, ο οποίος συνέδεσε τη σημερινή παρουσία ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων υπό την «ομπρέλα» της Ε.Ε. με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571. Εξήγησε πως η ενεργοποίηση της Συνθήκης της Λισαβόνας δημιουργεί ένα νέο δεδομένο ασφάλειας για τα κράτη-μέλη στην περιοχή.
«Για πρώτη φορά από το 1571, δηλαδή από τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, σχηματίζεται χριστιανικός και ευρωπαϊκός στόλος που πηγαίνει απέναντι στους Οθωμανούς στο νοτιοανατολικότερο άκρο της Μεσογείου. Είναι η πρώτη φορά που σχηματίζεται τώρα ένας τέτοιος στόλος με άμεσο πολεμικό στόχο, περιβεβλημένος την Ευρωενωσιακή ομπρέλα και στηριγμένος στη Συνθήκη της Λισαβόνος, η οποία ορίζει ότι όταν κινδυνεύει ένα κράτος-μέλος, ενδιαφέρονται όλα τα υπόλοιπα».
Το στοίχημα του Τραμπ και ο ενεργειακός εκβιασμός
Αναλύοντας τη στρατηγική της Ουάσιγκτον υπό τη διοίκηση Τραμπ, ο κ. Αντωνάκης εστίασε στην προσπάθεια της Αμερικής να ελέγξει τις ενεργειακές πηγές και να αποτρέψει τον εκβιασμό από τρίτες χώρες, όπως το Ιράν, ενώ παράλληλα έθεσε το ζήτημα της καταπολέμησης των ναρκωτικών που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία.
«Στόχος είναι οι ενεργειακές πηγές, να μη γίνουν οι υδρογονάνθρακες στοιχείο εκβιασμού από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η Αμερική θέλει να παρεμβληθεί ώστε να αποκόψει την Κίνα όχι από τον εφοδιασμό της, αλλά από τον ανεξέλεγκτο εφοδιασμό της από το Ιράν και τη Νότιο Αμερική. Το Ιράν εμπλέκεται στο ξέπλυμα χρήματος από ναρκωτικά των καρτέλ, μετατρέποντάς τα σε ομόλογα και ράβδους χρυσού, κάτι που οπωσδήποτε ενδιαφέρει την Αμερική να σταματήσει».
Το πετροδολάριο και η «άθλια» σκέψη των ευρωπαίων
Στο οικονομικό σκέλος της κρίσης, ο καθηγητής δεν δίστασε να επικρίνει τη στάση ισχυρών ευρωπαϊκών δυνάμεων, όπως η Γερμανία, κατηγορώντας τες για κοντόφθαλμη πολιτική που στοχεύει στην αποδυνάμωση του δολαρίου προς όφελος του ευρώ, αδιαφορώντας για τους ευρύτερους κινδύνους.
«Είναι πολύ άθλια η σκέψη των Ευρωπαίων, διότι πιστεύουν ότι έτσι θα πέσει το δολάριο και θα κάνουν το ευρώ το πρώτο νόμισμα στον κόσμο στις ανταλλαγές. Χαίρονται που χτυπιέται η Αμερική και ακυρώνεται η συμφωνία του 1945 για το πετροδολάριο, ελπίζοντας ότι θα μοιραστούν την πρωτοκαθεδρία. Οι Ευρωπαίοι έχουν μάθει να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά οι Αμερικανοί, αλλά αυτή η τακτική έχει ημερομηνία λήξης».
Η Τουρκία ως «κόμπρα» και το χάος με τον ISIS
Κλείνοντας, ο κ. Αντωνάκης προειδοποίησε για τον ρόλο της Τουρκίας, την οποία περιέγραψε ως μια δύναμη που περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί, ενώ προέβλεψε μια επικίνδυνη ανάφλεξη στη Συρία με την εμπλοκή τρομοκρατικών οργανώσεων που θα μπορούσαν να στραφούν ακόμη και κατά των συμμάχων τους.
«Η Τουρκία έχει ζαρώσει στη γωνία και περιμένει σαν την κόμπρα να χτυπήσει, γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Όταν εμείς δείχνουμε αυτό που πρέπει, δεν υπάρχει περίπτωση να κινηθεί, καθώς οι Τούρκοι είναι θρασύδειλοι. Παράλληλα, η ενεργοποίηση πρώην μελών του ISIS στη Συρία είναι δίκοπο μαχαίρι, καθώς αυτοί οι άνθρωποι είναι βέβαιο ότι θα χτυπήσουν το Ιράν και τους Σιίτες του Ιράκ, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αλλά και επικίνδυνο κοκτέιλ εξελίξεων».
