Υπάρχουν στιγμές που το αυτονόητο μοιάζει με πολυτέλεια. Όπως το να παραλάβεις έγκαιρα ένα δέμα που περιμένεις μέρες ή και εβδομάδες, χωρίς να χρειάζεται να σταθείς όρθιος για ώρες έξω από ένα κατάστημα, κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού ή την καταρρακτώδη βροχή και το κρύο του χειμώνα.
Κι όμως, στην Κω, δεκάδες συμπολίτες μας βιώνουν καθημερινά ακριβώς αυτό. Το κατάστημα μιας μεγάλης εταιρείας ταχυμεταφορών, που δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στο νησί, φαίνεται να έχει μετατραπεί σε «σημείο ταλαιπωρίας» για εκατοντάδες πελάτες καθημερινά. Οι καταγγελίες και τα παράπονα που φτάνουν στον Έκφραση 97 είναι πλέον συνεχείς και πολυάριθμες. Δέματα που καθυστερούν υπερβολικά, ειδοποιήσεις που δεν φτάνουν ποτέ, μηνύματα από την Εταιρεία ότι δήθεν δεν βρέθηκε ο πελάτης στο σημείο παράδοσης και απαντήσεις υπαλλήλων που περιορίζονται στο «δεν υπάρχει προσωπικό» ή «έχουμε πάρα πολλές παραδόσεις».
Η εικόνα έξω από το κατάστημα θυμίζει άλλοτε σκηνή από δημόσια υπηρεσία άλλης εποχής, άλλοτε ουρά αναμονής σε περίοδο κρίσης. Πελάτες που περιμένουν υπομονετικά, όρθιοι, έξω από την είσοδο, καθώς δεν υπάρχει επαρκής χώρος εξυπηρέτησης ή αναμονής μέσα στο κατάστημα. Το καλοκαίρι η ζέστη ήταν ανυπόφορη, τώρα οι πρώτες βροχές βρήκαν τους ίδιους ανθρώπους να στέκονται έξω με σακούλες στο κεφάλι και τα χέρια γεμάτα χαρτιά. Και σύντομα, ο χειμώνας θα τους βρει στο ίδιο σημείο, τυλιγμένους στα μπουφάν τους, να περιμένουν για ένα απλό πακέτο.
Κανείς φυσικά δεν αγνοεί ότι μιλάμε για μια ιδιωτική εταιρεία, που έχει δεσμεύσεις, κόστη και επιχειρηματικές προτεραιότητες. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η μεταφορά και παράδοση αλληλογραφίας και δεμάτων είναι μια υπηρεσία δημοσίου χαρακτήρα, εξυπηρετεί πολίτες, επαγγελματίες, φοιτητές, ηλικιωμένους, ανθρώπους που βασίζονται σε αυτήν για την καθημερινότητά τους και τις ανάγκες τους. Όταν αυτή η υπηρεσία καταρρέει, οι συνέπειες δεν είναι απλώς «μια καθυστέρηση». Είναι αγανάκτηση, απώλεια χρόνου, οικονομική ζημιά και τελικά απαξίωση της ίδιας της εμπιστοσύνης του πολίτη.
Οι πολίτες της Κω ζητούν απλώς το αυτονόητο, οργάνωση, σεβασμό και εξυπηρέτηση.
Δεν είναι «πολυτέλεια» να παραλάβεις το δέμα σου στην ώρα του. Είναι δικαίωμα. Και μάλιστα ακριβοπληρωμένο εάν κρίνει κανείς απ’ τους τιμοκαταλόγους.
Και όταν αυτό το δικαίωμα μετατρέπεται σε ταλαιπωρία, τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά και κάποιος πρέπει επιτέλους να το δει.
Ο Έκφραση 97 θα συνεχίσει να καταγράφει τις φωνές των πολιτών και να αναδεικνύει τα προβλήματα της καθημερινότητας που, όσο “μικρά” κι αν φαίνονται, είναι αυτά που καθορίζουν την ποιότητα ζωής όλων μας.
Γιατί η εξυπηρέτηση δεν είναι “παραχώρηση”. Είναι υποχρέωση.
