Η ίδρυση πανεπιστημιακής σχολής στην Κω αποτελεί ένα από τα πιο διαχρονικά αιτήματα της τοπικής κοινωνίας. Ένα αίτημα που επανέρχεται συχνά, με σημείο αναφοράς την ιστορία του νησιού και το όνομα του Ιπποκράτη. Όμως, πέρα από τη συμβολική του διάσταση, προκύπτει ένα βασικό ερώτημα: έχουμε κάνει όσα απαιτούνται για να γίνει πράξη ή περιοριζόμαστε απλώς σε διαπιστώσεις;
Γράφει η Άννα Σαρηγιάννη
Η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ξεκαθάρισε ότι σήμερα δεν υπάρχει σχεδιασμός για νέα πανεπιστημιακή σχολή στην Κω, κυρίως επειδή δεν έχει κατατεθεί τεκμηριωμένο αίτημα από πανεπιστημιακό ίδρυμα ούτε έχει προηγηθεί η απαραίτητη διαδικασία αξιολόγησης. Η δημιουργία ενός τμήματος απαιτεί συγκεκριμένα δεδομένα: μελέτη βιωσιμότητας, στρατηγικό σχεδιασμό και ουσιαστική συνεργασία με τα πανεπιστήμια και την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Με απλά λόγια: δεν αρκεί να το θέλουμε. Πρέπει να το αποδείξουμε.
Στο ίδιο πλαίσιο, τέθηκε και το κρίσιμο ζήτημα του στεγαστικού προβλήματος, το οποίο επηρεάζει άμεσα τους εκπαιδευτικούς που διορίζονται στο νησί, αλλά και κάθε προοπτική ανάπτυξης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η απάντηση της υπουργού ανέδειξε μια συγκεκριμένη δυνατότητα: ο Δήμος μπορεί να καταθέσει μελέτη για την ανακατασκευή ή αξιοποίηση ανενεργών δημοτικών ή δημόσιων κτιρίων, ώστε —με χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας και συνεργασία συναρμόδιων υπουργείων— να μετατραπούν σε κατοικίες εκπαιδευτικών.
Η δυνατότητα υπάρχει. Το ερώτημα είναι αν θα αξιοποιηθεί.
Ίσως, επίσης, είναι η στιγμή να δούμε πιο ρεαλιστικά και το είδος της σχολής που μπορεί να φιλοξενήσει η Κως. Η συζήτηση περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ιατρική, όμως μια τέτοια σχολή απαιτεί πανεπιστημιακό νοσοκομείο και μεγάλες υποδομές. Το νησί διαθέτει όμως προοπτικές και σε άλλους τομείς: αρχαιολογία, σε έναν τόπο με μοναδικό πολιτιστικό αποτύπωμα· γεωπονία, σε έναν τόπο ιστορικά συνδεδεμένο με τη γνώση των φυτών και τη θεραπευτική· τουριστικές σπουδές, σε έναν από τους κορυφαίους προορισμούς της χώρας, που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κέντρο εκπαίδευσης και καινοτομίας στον κλάδο.
Η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι μόνο θέμα συμβολισμού. Είναι μοχλός ανάπτυξης, ενίσχυσης της τοπικής οικονομίας και συγκράτησης νέων ανθρώπων στον τόπο τους.
Και εδώ προκύπτει μια αναπόφευκτη σύγκριση.
Οι γείτονες στην Κάλυμνο διεκδίκησαν και μέσα σε λίγους μήνες απέκτησαν Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού. Δεν ήταν θέμα τύχης. Ήταν αποτέλεσμα στόχευσης, επιμονής και προετοιμασίας. Υπήρξε διεκδίκηση με σχέδιο, ενότητα και ξεκάθαρο στόχο.
Τι έκαναν καλύτερα; Ίσως το πιο απλό — και ταυτόχρονα το πιο δύσκολο: έβαλαν τον τόπο τους πάνω απ’ όλα.
Η Κως έχει τις δυνατότητες, τη γεωγραφική θέση και την ιστορία για να φιλοξενήσει πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι αν διαθέτει και τη συλλογική βούληση να τη διεκδικήσει οργανωμένα.
Γιατί στο τέλος, οι σχολές δεν δημιουργούνται εκεί όπου απλώς τις ζητούν.
Δημιουργούνται εκεί όπου τις προετοιμάζουν.
