Βραδινό αεράκι, νότες στον αέρα και πρόσωπα που χαμογελούν. Ένα μελωδικό κύμα σάρωσε το ιστορικό κέντρο της Κω, καθώς η Φιλαρμονική «Παναγιώτης Τσακανιάς» έντυσε με μουσική τον καλοκαιρινό παλμό της πόλης. Δεν ήταν μια απλή παρέλαση. Ήταν ένα ταξίδι συναισθημάτων, μια γιορτή για την ψυχή, ένα κάλεσμα ενότητας μέσα από τις φλογερές νότες των πνευστών και τον παλμό των κρουστών.
Ξεκινώντας από τη λεωφόρο Βασιλέως Παύλου, η μπάντα διέσχισε γνώριμα μονοπάτια της καρδιάς της Κω. Την πλατεία Διαγόρα, τα στενά της παλιάς πόλης που ψιθυρίζουν ιστορίες αιώνων, την ζωντανή πλατεία Ελευθερίας, την πλατεία Καζούλη, το λιμάνι με το αλμυρό άρωμα της θάλασσας και κατέληξε στη φιλόξενη αγκαλιά του συντριβανιού …Δελφινιών. Εκεί, το νερό και η μουσική έγιναν ένα, σαν να χόρευαν μαζί σε μια μυστική συμφωνία.
Το ρεπερτόριο της Φιλαρμονικής δεν ήταν απλώς μουσική, ήταν η φωνή μιας πόλης που ζει, που θυμάται και που ονειρεύεται. Μικροί και μεγάλοι στάθηκαν στις άκρες των δρόμων, με τα μάτια γεμάτα φως, παρασυρμένοι από τον ρυθμό και τη συγκίνηση.
Και σαν να μην έφτανε αυτό το δώρο, η βραδιά συνεχίστηκε με έναν λιτό αλλά βαθιά ανθρώπινο εορτασμό στο ξενοδοχείο Cosmopolitan. Εκεί, το φως του ήλιου που έσβηνε συναντήθηκε με το φως της προσφοράς και της αγάπης. Βραβεύσεις έγιναν σε πρόσωπα και φορείς που όχι απλώς στάθηκαν δίπλα στη Φιλαρμονική, αλλά έγιναν μέρος της καρδιάς της.
Η οικογένεια του Νικολάου Κραμπουσανού τιμήθηκε για τη σιωπηλή αλλά σταθερή στήριξή της, η κυρία Μαρία Παπούλη συγκίνησε με την προσφορά ψυχής, και ο όμιλος Κουλιά, με τη συνεχή υποστήριξή του, απέδειξε πως ο πολιτισμός χτίζεται συλλογικά, με πίστη και αφοσίωση.
Μια νύχτα γεμάτη μελωδίες και ευγνωμοσύνη. Ένα μικρό θαύμα που συνέβη στο νησί του Ιπποκράτη. Κάτι που θα μείνει χαραγμένο όχι μόνο στις μνήμες, αλλά και στις καρδιές όλων μας.
