Προς Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και κάθε αρμόδιο θεσμικό φορέα
Η στάση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου υπέρ της περαιτέρω ανέγερσης μεγάλων τουριστικών μονάδων και της συνεχούς αύξησης των κλινών στα νησιά συνιστά πολιτική επιλογή με βαριές και διαχρονικές συνέπειες.
Δεν πρόκειται για «ανάπτυξη». Πρόκειται για συνειδητή επιλογή υπερεκμετάλλευσης.
Τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου – και ειδικά νησιά όπως η Κως – λειτουργούν ήδη στα όρια της φέρουσας ικανότητάς τους. Τα δεδομένα είναι αμείλικτα:
– έλλειψη νερού κάθε καλοκαίρι,
– υπερφορτωμένα δίκτυα αποχέτευσης,
– κορεσμένες υποδομές,
– πίεση στην υγεία, στην καθαριότητα, στην ασφάλεια,
– αλλοίωση τοπίου και ακτογραμμών.
Παρόλα αυτά, η Περιφέρεια επιλέγει να λειτουργεί ως πολιτικός πλασιέ επενδύσεων μεγάλης κλίμακας, προωθώντας ένα μοντέλο ανάπτυξης που:
– εξαντλεί τους φυσικούς πόρους,
– καταναλώνει το τοπίο,
– και μετατρέπει τα νησιά σε ζώνες τουριστικής κατανάλωσης.
Η επιλογή αυτή δεν είναι ουδέτερη. Είναι βαθιά αντικοινωνική και αντιπεριβαλλοντική.
Τα μεγάλα all inclusive συγκροτήματα δεν στηρίζουν τις τοπικές κοινωνίες.
Δεν διαχέουν εισόδημα.
Δεν ενισχύουν τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα.
Δεν δημιουργούν βιώσιμη τοπική οικονομία.
Αντιθέτως:
– απορροφούν πόρους,
– κλείνουν τον επισκέπτη μέσα στο “κέλυφος” του resort,
– και αφήνουν έξω τις τοπικές αγορές, τους επαγγελματίες, τις γειτονιές.
Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου οφείλει να γνωρίζει – και γνωρίζει – ότι τα νησιά δεν είναι απεριόριστοι χώροι. Είναι πεπερασμένα συστήματα. Κάθε επιπλέον χίλιες κλίνες είναι πίεση στο νερό, στα λύματα, στο οδικό δίκτυο, στο τοπίο, στην κοινωνική συνοχή.
Κι όμως, αντί να υψώνει θεσμικό ανάχωμα, νομιμοποιεί και ενθαρρύνει τη μεγέθυνση.
Αυτό δεν είναι στρατηγικός σχεδιασμός. Είναι πολιτική κοντόφθαλμης εξυπηρέτησης συμφερόντων.
Είναι επιλογή που θυσιάζει:
– το τοπίο,
– την ποιότητα ζωής,
– τη βιωσιμότητα των νησιών,
στο βωμό μιας πρόσκαιρης αριθμητικής “ανάπτυξης”.
Η Περιφέρεια δεν μπορεί να μιλά για βιωσιμότητα και ταυτόχρονα να στηρίζει:
– mega resorts,
– ξενοδοχεία-χωριά,
– σύνθετα τουριστικά μεγαθήρια,
σε νησιά που ήδη στενάζουν.
Αυτή η αντίφαση είναι πολιτικά και ηθικά απαράδεκτη.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
Όσο περισσότερο τσιμέντο, τόσο λιγότερο νησί.
Όσο περισσότερες κλίνες, τόσο λιγότερη ποιότητα.
Όσο μεγαλύτερα τα μεγέθη, τόσο μικρότερη η αντοχή.
Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου θα φέρει ακέραια την ευθύνη για:
– την αλλοίωση των ακτογραμμών,
– την υποβάθμιση του τοπίου,
– την εξάντληση των πόρων,
– και τη μετατροπή των νησιών σε τουριστικά εργοτάξια.
Δεν μπορεί αύριο να ισχυριστεί ότι “δεν γνώριζε”.
Γνωρίζει. Και επιλέγει.
Καταγγέλλω δημόσια αυτή τη στάση ως πολιτικά επικίνδυνη για το μέλλον των νησιών και καλώ την Περιφέρεια να σταματήσει να λειτουργεί ως γραφείο προώθησης επενδύσεων και να αναλάβει τον ρόλο που της αναλογεί:
προστάτη του χώρου, του τοπίου και των κοινωνιών του Νοτίου Αιγαίου.
Τα νησιά δεν είναι αποθέματα εκμετάλλευσης.
Είναι τόποι ζωής.
Και όσοι τα διαχειρίζονται σαν προϊόν, θα κριθούν ανάλογα.
Νικόλαος Κανταρζής
Αρχιτέκτων
π. αιρετός Δήμου Κω & Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
