Η κεντρική ιδέα της πρότασης Μητσοτάκη είναι η καθιέρωση ενός ιδιότυπου ασυμβίβαστου μεταξύ της ιδιότητας του Υπουργού και εκείνης του ενεργού Βουλευτή. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, όποιος βουλευτής επιλέγεται για να στελεχώσει το Υπουργικό Συμβούλιο, θα υποχρεούται να «παγώσει» την κοινοβουλευτική του δραστηριότητα.
Στη θέση του στη Βουλή θα εισέρχεται ο πρώτος επιλαχών της εκλογικής του περιφέρειας, ο οποίος θα ασκεί πλήρως τα καθήκοντα του βουλευτή (νομοθετικό έργο, κοινοβουλευτικός έλεγχος) για όσο διάστημα ο προκάτοχός του παραμένει στην κυβέρνηση. Με τον τρόπο αυτό, ο Πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι επιτυγχάνονται δύο στόχοι: αφενός οι υπουργοί αφοσιώνονται αποκλειστικά στο εκτελεστικό τους έργο και αφετέρω αναβαθμίζεται ο ρόλος της Βουλής, καθώς δεν θα υπάρχουν «άδειες έδρες» ή βουλευτές δύο ταχυτήτων.