Ένας παράλληλος «πόλεμος» είναι σε εξέλιξη μαζί με την εισβολή στην Ουκρανία ο οποίος αντί για βόμβες χρησιμοποιεί τα σιτηρά για να πληγώσει με έναν πιο αργό αλλά πολύ βασανιστικό τρόπο, εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Ο Μόσχα αποφασίζει να εγκαταλείψει την συμφωνία για απρόσκοπτη εξαγωγή των ουκρανικών σιτηρών και… ο εφιάλτης της επισιτιστικής κρίσης επιστρέφει.
Η τιμές εκτοξεύονται ξανά:
Σιτάρι +6%
Δημητριακά +5,1
Βρώμη +4,9%
Καλαμπόκι +2,5%
«Θα είναι μια επανάληψη αυτού που είδαμε την Άνοιξη με πολλές ιδιαίτερα φτωχές χώρες να λένε ότι χρειάζονται σιτηρά αλλιώς θα πεινάσουν ή τουλάχιστον θα υποσιτιστούν δεκάδες χώρες» λέει ο αναλυτής Ρωσίας στη DW, σε ρεπορτάζ που προβλήθηκε από τον ΣΚΑΪ.
Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν χώρες ολόκληρες εξαρτώνται από τις ουκρανικές σοδειές.
Συγκεκριμένα, η εξάρτηση από τις ουκρανικές σοδειές, είναι:
Λίβανος 63%
Τζιμπουτί 56%
Πακιστάν 50%
Σομαλία 49%
Ερυθραία 48%
Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι αν σταματούσαν οι εξαγωγές σιτηρών από Ουκρανία και Ρωσία, οι τιμές θα αυξάνονταν από 8 μέχρι και 22% και στη λίστα των υποστηριζόμενων του πλανήτη, θα έμπαιναν ακόμα 19 εκατομμύρια άνθρωποι σύμφωνα με τον παγκόσμιο οργανισμό τροφίμων.
Σιτηρά αξίας 13 δισεκατομμυρίων ευρώ στοιβάζονται αυτή τη στιγμή στα ουκρανικά λιμάνια, που παραμένουν εγκλωβισμένα περισσότερα από 160 πλοία. Και βέβαια, η Τουρκία «αρπάζει» την ευκαιρία για να αναλάβει ρυθμιστικό ρόλο. Η Ρωσία από την άλλη, κατηγορεί ποιον άλλον; Την Ουκρανία.
Ενεργειακή κρίση: «Κλειδί» η Ρεβυθούσα
Την ίδια ώρα, στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία, ρόλο κλειδί φαίνεται πως διαδραματίζει η Ρεβυθούσα, καθώς πάνω από το 42% του εισαγόμενου LNG αποθηκεύεται εκεί, όπου το υγροποιημένο αέριο συμπιέζεται και μετατρέπεται σε φυσικό αέριο.
Σύμφωνα με το ΣΚΑΪ, μέχρι και το Σεπτέμβριο είχαμε δεχθεί 60 δεξαμενόπλοια ενώ την αντίστοιχη περσινή περίοδο είχαν έρθει μόλις 25. Τα πλοία έρχονται από τις ΗΠΑ, την Αλγερία, τη Νιγηρία, την Αίγυπτο, το Ομάν και την Ινδονησία.
