Η δικαστική διαδρομή τριών ξεχωριστών αιτημάτων έκδοσης, που ξεκίνησαν από το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη βαρύτητα που αποκτούν οι διαδικασίες αυτές όταν συναντούν δύο παράλληλες πραγματικότητες: από τη μία τα διεθνή εντάλματα, τις ερυθρές αγγελίες και τις διμερείς ή ευρωπαϊκές συμβάσεις έκδοσης, από την άλλη τις ποινικές εκκρεμότητες στην Ελλάδα, τα αιτήματα διεθνούς προστασίας και το πρακτικό ερώτημα αν ο εκζητούμενος θα παραμείνει κρατούμενος μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Στην πρώτη, 44χρονος Τούρκος υπήκοος που ζητείται για εκτέλεση βαριάς συνολικής ποινής, είδε τον Άρειο Πάγο να παρεμβαίνει στο κρίσιμο κεφάλαιο της κράτησης μέχρι την παράδοση. Στη δεύτερη, 37χρονος υπήκοος Τατζικιστάν, διωκόμενος για διακίνηση ναρκωτικών, βρέθηκε αντιμέτωπος με απόφαση που τον αφορά σε επίπεδο ουσίας της έκδοσης και στη συνέχεια με την κρίση του ανώτατου δικαστηρίου.
Στην τρίτη, 27χρονος Τούρκος υπήκοος που ζητείται για υπόθεση που η τουρκική πλευρά αποδίδει ως απόπειρα ανθρωποκτονίας, είχε ήδη βρεθεί στο επίκεντρο μιας εκτεταμένης δικογραφίας με αναφορές σε αποφάσεις, ένδικα μέσα και πλαίσιο ασύλου, προτού η υπόθεση περάσει στο στάδιο της εκδίκασης στον Άρειο Πάγο.
Πρώτη υπόθεση: ο πυρήνας του αιτήματος και η ανατροπή στην κράτηση
Ο πρώτος φάκελος αφορά 44χρονο Τούρκο υπήκοο, κάτοικο Κω, ο οποίος είχε τεθεί σε προσωρινή κράτηση και κρατούνταν στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Κορυδαλλού στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης.
Το αίτημα που διαβιβάστηκε στις ελληνικές αρχές αποσκοπεί στην παράδοσή του στην Τουρκία για να εκτίσει συνολική ποινή 13 ετών, 38 μηνών και 1195 ημερών, η οποία, σύμφωνα με τα έγγραφα της δικογραφίας, συνδέεται με σειρά αδικημάτων που του αποδίδονται από τις τουρκικές αρχές. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται εμπορία ή προμήθεια ναρκωτικών ή διεγερτικών ουσιών, πρόκληση ζημιάς σε δημόσια περιουσία, αγορά μεταφορά ή κατοχή πυροβόλων όπλων και σφαιρών χωρίς άδεια, πλαστογραφία σε επίσημο έγγραφο, προσβολή, τραυματισμός, απειλή και δραπέτευση καταδίκου ή κρατουμένου. Στο ίδιο σώμα εγγράφων γίνεται επίσης αντιπαραβολή με αντίστοιχες πράξεις που θεωρούνται αξιόποινες και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία, όπως διακίνηση ναρκωτικών, φθορά ξένης ιδιοκτησίας, πλαστογραφία, επικίνδυνη σωματική βλάβη, απόδραση κρατουμένου και παραβάσεις οπλοκατοχής και οπλοφορίας.
Παράλληλα, από τη δικογραφία προκύπτει ότι υπήρχαν ποινικές εκκρεμότητες στην Ελλάδα που αφορούσαν στην είσοδο και στη δράση του στην ελληνική επικράτεια, με παραπομπές για αδικήματα όπως ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, παράνομη είσοδο και άμεση συνέργεια σε μεταφορά πολιτών τρίτων χωρών με πλωτό μέσο.
Το στοιχείο αυτό είναι κρίσιμο, καθώς σε τέτοιες διαδικασίες το ελληνικό δικαστήριο μπορεί να γνωμοδοτήσει υπέρ της έκδοσης, αλλά να αναβάλει την παράδοση μέχρι να ολοκληρωθούν οι εγχώριες δίκες ή να εκτιθούν ποινές που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα, όταν αυτό επιβάλλεται από τον νόμο και την πρακτική εκτέλεσης.
Η κρίσιμη μεταβολή ήρθε με την απόφαση 93/23 Ιανουαρίου 2026 του Ε΄ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, έπειτα από έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου.
Το ανώτατο δικαστήριο έκανε δεκτή την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη κατά το σκέλος που είχε διατάξει άρση της προσωρινής κράτησης και διέταξε τη διατήρηση της κράτησης του εκζητουμένου μέχρι την παράδοσή του στις τουρκικές αρχές.
Δεύτερη υπόθεση: διακίνηση ναρκωτικών και αναβολή παράδοσης λόγω ελληνικής ποινής
Ο δεύτερος φάκελος αφορά 37χρονο υπήκοο Τατζικιστάν, στερούμενο ταξιδιωτικών εγγράφων, για τον οποίο ενεργοποιήθηκε διαδικασία έκδοσης προς το Τατζικιστάν.
Η υπόθεση στηρίχθηκε σε ερυθρά αγγελία διεθνών αναζητήσεων και σε έγγραφα της Γενικής Εισαγγελίας του Τατζικιστάν που παραπέμπουν σε ένταλμα σύλληψης δικαστηρίου της πόλης Μποχτάρ. Σκοπός του αιτήματος ήταν να δικαστεί ο εκζητούμενος για πράξη διακίνησης ναρκωτικών.
Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσης, αλλά ταυτόχρονα ανέβαλε την παράδοση μέχρι το πέρας των ποινικών εκκρεμοτήτων στην Ελλάδα και την έκτιση της ποινής που είχε επιβληθεί στον εκζητούμενο στη χώρα μας. Στο ίδιο διατακτικό διέταξε σύλληψη και κράτηση έως την παράδοση στις αρχές του Τατζικιστάν, ώστε να διασφαλιστεί η εκτέλεση όταν θα έρθει ο χρόνος της παράδοσης.
Στη συνέχεια, η υπόθεση έφτασε στον Άρειο Πάγο. Το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα με την απόφαση 367/18 Μαρτίου 2026 απέρριψε την προσφυγή, με αποτέλεσμα να παραμείνει σε ισχύ η κρίση που ανοίγει τον δρόμο για την έκδοση, με την πρακτική προϋπόθεση ότι η παράδοση μετατίθεται χρονικά μέχρι να κλείσει ο ελληνικός ποινικός κύκλος της υπόθεσης. Η συγκεκριμένη αλληλουχία δείχνει πώς μια υπόθεση μπορεί να καταλήξει σε δύο παράλληλες γραμμές: ουσιαστικά ναι στην έκδοση, λειτουργικά όμως αναμονή μέχρι να ολοκληρωθούν οι ελληνικές διαδικασίες.
Τρίτη υπόθεση: απόπειρα ανθρωποκτονίας και δικογραφία με έντονο αποτύπωμα ασύλου
Ο τρίτος φάκελος αφορά 27χρονο Τούρκο υπήκοο, προσωρινά διαμένοντα στη Ρόδο.
Το αίτημα έκδοσης στηρίχθηκε σε ερυθρά αγγελία διεθνών αναζητήσεων και σε ένταλμα σύλληψης που αποδίδεται σε εισαγγελική αρχή της περιοχής Μούγλα, με αναφορά ότι ζητείται από τις τουρκικές αρχές για πράξη που χαρακτηρίζεται ως απόπειρα ανθρωποκτονίας, με αντιστοίχιση και στο ελληνικό δίκαιο ως απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Σε τμήμα των πραγματικών περιστατικών που καταγράφονται, αναφέρεται ότι υπήρξε καταδίκη σε ποινή κάθειρξης 4 ετών, 8 μηνών και 7 ημερών για σκοπούμενη πρόκληση σωματικής βλάβης σε βάρος πολιτικώς ενάγοντος, ότι ακολούθησαν εφέσεις και ότι υπήρξαν μεταβολές σε επίπεδο ακυρώσεων και επανεκδίκασης. Παράλληλα, σε άλλο σημείο της δικογραφίας αποτυπώνεται ότι η εκτιτέα ποινή, βάσει τουρκικής νομοθεσίας περί εκτέλεσης ποινών, προσδιορίζεται σε 5 έτη, 2 μήνες και 23 ημέρες, ενώ επαναλαμβάνεται η αντιστοίχιση της πράξης στο πλαίσιο των άρθρων που επικαλούνται οι τουρκικές αρχές και στο ελληνικό πλαίσιο για την απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με την απόφαση 187/2025, προχώρησε τη διαδικασία και διέταξε σύλληψη και κράτηση μέχρι την παράδοση.
Η υπόθεση εκδικάστηκε στον Άρειο Πάγο στις 18 Μαρτίου 2026.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
