Με «καρότο» επιδομάτων, δωρεάν στέγασης και κάλυψης βασικών εξόδων, οι νησιωτικοί δήμοι μπαίνουν σε έναν άτυπο διαγωνισμό προσέλκυσης γιατρών. Το καλοκαίρι του 2026 εξελίσσεται σε ένα πραγματικό crash test για το αν τα αυξημένα κίνητρα μπορούν να καλύψουν τις χρόνιες ελλείψεις στο σύστημα υγείας. Και η Κως βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της δοκιμασίας.
Στο Νότιο Αιγαίο, η Περιφέρεια προσφέρει μηνιαίο επίδομα 450 ευρώ, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις οι δήμοι καλύπτουν το μεγαλύτερο βάρος της καθημερινότητας: κατοικίες, λογαριασμούς ΔΕΚΟ και βασικές ανάγκες διαβίωσης. Το μοντέλο αυτό εφαρμόζεται και σε νησιά με έντονη τουριστική πίεση – όπως η Κως – όπου το κόστος ζωής εκτοξεύεται τους καλοκαιρινούς μήνες.
Την ίδια στιγμή, σε άλλα νησιά τα πακέτα γίνονται ακόμη πιο «γενναιόδωρα»: στη Μύκονο δίνονται επιπλέον έως 1.000 ευρώ μηνιαίως, ενώ σε μικρότερα νησιά προσφέρονται σίτιση, μετακινήσεις και πλήρως εξοπλισμένες κατοικίες. Η εικόνα που διαμορφώνεται θυμίζει πλειοδοτικό διαγωνισμό, με κάθε προορισμό να ανεβάζει τον πήχη για να προσελκύσει προσωπικό.
Ωστόσο, τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: μόλις το 4,5% των γιατρών υπηρετεί σε νησιωτικές περιοχές, ενώ στο Νότιο Αιγαίο – με δεκάδες κατοικημένα νησιά ,το ποσοστό παραμένει εξαιρετικά χαμηλό. Αυτό εξηγεί και τις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις των τοπικών αρχών, αλλά και τις λύσεις ανάγκης, όπως οι αναγκαστικές μετακινήσεις γιατρών την περίοδο αιχμής.
Όπως επισημαίνει ο διοικητής της 2ης ΥΠΕ Χρήστος Ροϊλός, τα νησιά , από την Κω έως τους μικρότερους προορισμούς , βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωπα με γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, εποχικές πιέσεις και περιορισμούς του συστήματος υγείας. Η επαρκής στελέχωση δεν είναι απλώς οργανωτικό ζήτημα, αλλά θέμα ισότιμης πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας.
Παράλληλα, από το 2023 έχουν θεσπιστεί επιπλέον οικονομικά κίνητρα, όπως μπόνους έως 2.100 ευρώ για βραχυχρόνιες μετακινήσεις σε άγονες περιοχές, ενώ πρωτοβουλίες όπως η ενίσχυση από το Ίδρυμα Στέλιου Χατζηιωάννου προσθέτουν ακόμη ένα οικονομικό δέλεαρ για μικρά νησιά.
Κι όμως, το βασικό πρόβλημα παραμένει: δεν είναι μόνο τα χρήματα. Είναι και η επαγγελματική απομόνωση, η πίεση της καθημερινότητας και η ευθύνη που συχνά βαραίνει έναν μόνο γιατρό σε απομακρυσμένες δομές.
Για την Κω, έναν από τους πιο δυναμικούς τουριστικούς προορισμούς της χώρας – το ερώτημα είναι σαφές:
τα αυξημένα κίνητρα αρκούν για να καλύψουν τα κενά ή απλώς «αγοράζουν χρόνο» μέχρι το επόμενο καλοκαίρι;
