Σε μία συγκλονιστική ραδιοφωνική παρέμβαση, ο Νίκος Αργυρόπουλος –βετεράνος της Κύπρου και συγγραφέας του βιβλίου Oι Ένοχοι – μίλησε με πάθος και συγκίνηση για την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης, αναφερόμενος στη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και στις βιωματικές του εμπειρίες από την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο. «Η αλήθεια τρυπάει το κόκαλο», είπε χαρακτηριστικά, και γι’ αυτό συνεχίζει να μιλά δημόσια για όλα όσα έζησε. Ο λόγος του, καθαρός και σκληρός, στόχευε στο να ταρακουνήσει τη συλλογική συνείδηση.
Η μνήμη ως χρέος
Ο κ. Αργυρόπουλος τόνισε την υποχρέωση της κοινωνίας να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των γενοκτονιών του Ελληνισμού – του Πόντου, της Μικράς Ασίας, της Σμύρνης, της Κύπρου. Κατά την άποψή του, αυτή η μνήμη πολεμάται συστηματικά από πολιτικούς και εξουσιαστές, που επιλέγουν τη λήθη και τις συμφωνίες «λυκοφιλίας», όπως τις χαρακτήρισε, με την Τουρκία.
Η εμπειρία του πολέμου
Ως άμεσος μάρτυρας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ο Αργυρόπουλος περιέγραψε σκηνές φρίκης και βαρβαρότητας, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν μόνο πολιτική ή στρατιωτική ηγεσία που διέπραξε εγκλήματα, αλλά και απλοί στρατιώτες και πολίτες. Η βία, υποστήριξε, «βρίσκεται μέσα τους, στο αίμα τους. Ο Τούρκος δεν έχει ιστορία. Έχει ποινικό μητρώο», είπε σε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά σημεία της τοποθέτησής του.
Παρότι αναγνώρισε ότι υπάρχουν εξαιρέσεις και άνθρωποι με ανθρωπιά στην απέναντι πλευρά, διατήρησε την άποψη ότι οι επαναλαμβανόμενες γενοκτονίες, οι σφαγές και τα εγκλήματα εναντίον αθώων δεν μπορούν να αγνοηθούν ή να σχετικοποιηθούν.
Δικαιοσύνη και αναγνώριση
Ο κ. Αργυρόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ποντίων και των Μικρασιατών, όπως έχει ήδη συμβεί με τη γενοκτονία των Αρμενίων. Κάλεσε το ελληνικό κράτος να πάψει να σιωπά και να διεκδικήσει ενεργά τη δικαίωση της ιστορικής αλήθειας. «Δεν μπορεί η γενοκτονία των Μικρασιατών να μην υπάρχει καν στον χάρτη της ιστορικής μνήμης», υπογράμμισε με έμφαση.
