Εκεί που το Αιγαίο συναντά τη δημιουργική ανησυχία, η Αστυπάλαια γράφει φέτος τη δική της ιστορία. Το Tsoula Festival, η διοργάνωση που ξεκίνησε δειλά, κάνοντας μια πρώτη επαφή με το κοινό, φέτος έχει μετατραπεί σε ένα φαινόμενο. Μια στρατηγική πρωτοβουλία του Δήμου Αστυπάλαιας που κατάφερε να μετατρέψει το νησί σε πόλο έλξης για χιλιάδες νέους από όλη την Ελλάδα.
Με μια ροή εκδηλώσεων που «τρέχει» αυτές τις ημέρες, το Tsoula Festival έχει κατακλύσει τα social media με εκατομμύρια προβολές. Από τον Πάνο Βλάχο, τη Μαρίνα Σάττι και τον Κωστή Μαραβέγια, μέχρι τον Γιάννη Οικονομίδη και τον Pan Pan, το lineup περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα ονόματα της σύγχρονης εγχώριας σκηνής. Η επιτυχία δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας ολιστικής προσέγγισης όπου το φεστιβάλ δεν είναι ένα στατικό γεγονός, αλλά μια εμπειρία που μετακινείται, ανακαλύπτει γωνιές του νησιού και δημιουργεί «κοινές καλοκαιρινές αναμνήσεις».
Το Tsoula Festival απέδειξε πως όταν υπάρχει όραμα, οργάνωση και μια “raw” αισθητική, ένας τόπος μπορεί να αποκτήσει μια νέα, δυναμική ταυτότητα που ξεπερνά τα στενά όρια του μαζικού τουρισμού.
Το ερώτημα για την Κω – Πολιτισμός με ταυτότητα ή απλώς διεκπεραίωση;
Παρακολουθώντας την επιτυχία της Αστυπάλαιας, είναι αδύνατο να μην αναλογιστεί κανείς τη δική μας πραγματικότητα στην Κω. Για πόσο ακόμα θα βασιζόμαστε αποκλειστικά στα «Ιπποκράτεια»; Ασφαλώς, ο θεσμός των Ιπποκρατείων αποτελεί μια σταθερά, όμως στο 90% της διάρκειάς τους παραμένουν ένα άθροισμα αποσπασματικών εκδηλώσεων, οι οποίες στηρίζονται στην αξιοσημείωτη ετήσια δραστηριότητα τοπικών συλλόγων.
Αυτό που λείπει από το νησί μας είναι ένα φεστιβάλ με ισχυρή, σύγχρονη ταυτότητα, στραμένο στη νέα γενιά, που δεν θα αποτελεί απλώς μια λίστα από εκδηλώσεις, αλλά μια κεντρικά σχεδιασμένη στρατηγική πολιτισμού-τουρισμού-τοπικής οικονομίας.
Χρειαζόμαστε μια αμιγώς αποκλειστική ομάδα δράσεων, οργανωμένη κεντρικά από τον Δήμο, η οποία θα ξεφεύγει από τη λογική του «2-3 συναυλίες το καλοκαίρι» ή της εξάρτησης από τρίτους φορείς και συλλόγους. Ο πραγματικός πολιτισμός δεν είναι η απλή οργάνωση μιας λίστας εκδηλώσεων, αλλά η δημιουργία μιας εμπειρίας που θα κάνει τον επισκέπτη, αλλά και τον ντόπιο, να αισθάνεται ότι συμμετέχει σε κάτι ζωντανό, σύγχρονο και πρωτοποριακό.
Η Αστυπάλαια έδειξε τον δρόμο. Η Κως, με το ειδικό βάρος που κουβαλά, αξίζει και μπορεί να αποκτήσει ένα αντίστοιχο brand πολιτισμού. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει η βούληση να περάσουμε από τη διεκπεραίωση στον ουσιαστικό σχεδιασμό.
