Η αποκαλούμενη «ειρήνη» μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξελίσσεται σε ένα ιδιότυπο διπλωματικό θρίλερ που θυμίζει έντονα την τακτική των απρόβλεπτων εμπορικών ελιγμών του Ντόναλντ Τραμπ.
Η διεθνής αγορά, έχοντας επιδείξει εμφανή κόπωση, έχει αρχίσει να αγνοεί τις εκατέρωθεν ηχηρές ανακοινώσεις περί «συμφωνιών» και «εκεχειρίας», στρέφοντας πλέον το βλέμμα αποκλειστικά σε απτά, πρακτικά σημάδια σταθερότητας.
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και η πολυπόθητη επιστροφή στην κανονικότητα για το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας.
Ωστόσο, η εξομάλυνση της ροής του μαύρου χρυσού και η αποκλιμάκωση των τιμών δεν πρόκειται να συμβούν από τη μια μέρα στην άλλη.
Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνών δικτύων, η άρση του ναυτικού αποκλεισμού αναμένεται να πυροδοτήσει έναν πρωτοφανή «εφιάλτη» για την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα, ο οποίος θα εξελιχθεί σε τέσσερα στάδια.
Το πρώτο και πιο επείγον βήμα αφορά την αποσυμφόρηση του Περσικού Κόλπου. Αυτή τη στιγμή, περίπου 166 δεξαμενόπλοια παραμένουν εγκλωβισμένα στην περιοχή, μεταφέροντας το θηριώδες φορτίο των 170 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου.
Η σταδιακή απομάκρυνση και εκκένωση αυτών των πλοίων θα απαιτήσει σημαντικό χρόνο λόγω των χαμηλών ταχυτήτων πλεύσης, προκειμένου να απελευθερωθεί ζωτικός χώρος για την είσοδο κενών δεξαμενόπλοιων.
Σε δεύτερη φάση, η αγορά θα πρέπει να απορροφήσει τα τεράστια αποθέματα που συσσωρεύτηκαν στις επίγειες αποθήκες των παραγωγών χωρών, οι οποίοι καθ’ όλη τη διάρκεια των εχθροπραξιών δεν διέθεταν διέξοδο εξαγωγής.
Μόνο μετά τη μείωση αυτών των πλεονασμάτων στο επιθυμητό επίπεδο θα καταστεί δυνατή η επανεκκίνηση της παραγωγής.
Το τρίτο στάδιο, δηλαδή η επαναλειτουργία των πετρελαιοπηγών της Μέσης Ανατολής που σίγησαν λόγω του πολέμου, αποτελεί μια εξαιρετικά περίπλοκη τεχνική πρόκληση.
Η διαδικασία απαιτεί σταδιακά βήματα, επαναγεωτρήσεις, ουσιαστικές επισκευές και μια λεπτή εξισορρόπηση της πίεσης του νερού και του φυσικού αερίου στα πηγάδια, κάτι που επιβάλλει στενό συντονισμό μεταξύ διαφορετικών εταιρειών και κρατών.
Τέλος, το τέταρτο στάδιο αφορά την αποκατάσταση των κρίσιμων υποδομών, καθώς πολλά διυλιστήρια και μονάδες παραγωγής υπέστησαν σοβαρές καταστροφές κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, με τις εργασίες επιδιόρθωσης να αναμένεται να διαρκέσουν ακόμη και χρόνια.
Πέρα από τα τεχνικά εμπόδια, η πραγματική επιστροφή στην κανονικότητα εξαρτάται άμεσα από το αίσθημα ασφάλειας που θα αποκομίσουν οι διεθνείς επενδυτές.
Οι αναλυτές της JPMorgan, οι οποίοι τοποθετούν το άνοιγμα των Στενών εντός του Ιουνίου, εκτιμούν ότι η μέση τιμή του πετρελαίου θα διαμορφωθεί στα 97 δολάρια το βαρέλι για το υπόλοιπο του έτους.
Για να υποχωρήσει η τιμή της βενζίνης στα προπολεμικά επίπεδα, το Brent θα έπρεπε να πέσει κοντά στα 60 δολάρια, ένα σενάριο που οι αγορές μελλοντικής εκπλήρωσης δεν προβλέπουν πριν από το 2032.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τον «αστερίσκο» των διοδίων που επιχειρεί να επιβάλει η Τεχεράνη.
Το Ιράν, μέσω των κρατικών του μέσων, έσπευσε να αμφισβητήσει τις θριαμβολογίες του Αμερικανού προέδρου περί ελεύθερης ναυσιπλοΐας, ξεκαθαρίζοντας ότι η διέλευση των πλοίων δεν θα επιστρέψει στο προηγούμενο καθεστώς.
Αντιθέτως, εφαρμόζει ήδη ένα σύστημα επιβολής τελών, το οποίο ξεκινά από ένα δολάριο ανά βαρέλι και αυξάνεται ανάλογα με τις διπλωματικές σχέσεις της κάθε χώρας με την Τεχεράνη.
Με το μέσο κόστος διέλευσης για ένα και μόνο πετρελαιοφόρο να αγγίζει πλέον τα δύο εκατομμύρια δολάρια—πληρωτέα αποκλειστικά σε κινεζικό γιουάν ή κρυπτονομίσματα—γίνεται σαφές ότι η γεωπολιτική κρίση αφήνει πίσω της μια μόνιμη οικονομική επιβάρυνση για το παγκόσμιο εμπόριο.
Οικονομικά Νέα & Ειδήσεις Σήμερα | ΤΑ ΝΕΑ
Read More
Πηγή: tanea.gr
