Η επίσκεψη της αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας κ. Μίνας Γκάγκα στη Ρόδο, αποκάλυψε τα πραγματικά σχέδια της κυβέρνησης για τον τομέα της Υγείας, που δεν είναι άλλος από την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα του.
Χωρίς να ληφθούν υπ΄όψιν οι ιδιαιτερότητες της νησιωτικότητας, παρά μόνο έγινε αναφορά σε κίνητρα κάλυψης «άγονων ειδικοτήτων», η αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας μάς παρουσίασε ημίμετρα, part time συμβάσεις με ιδιώτες γιατρούς, και «αξιοποίηση» των αγροτικών ιατρών στα νοσοκομεία, που οδηγούν ουσιαστικά σε κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών! Αυτό είναι το περιβόητο Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας.
Με τη ΝΔ σταθερά και αταλάντευτα να επιχειρεί να καταργήσει τον δημόσιο χαρακτήρα της Υγείας και να οδηγήσει τους ασθενείς στον ιδιωτικό τομέα, η αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας παρουσίασε ως λύση αδύναμα οικονομικά «κίνητρα» τα οποία αφανίζονται από την ακρίβεια που μαστίζει τα νησιά μας και τα οποία δεν ικανοποιούν ούτε τους ίδιους τους ιατρούς πόσω μάλλον, να περιμένουμε ότι θα τα αξιοποιήσουν για να υπηρετήσουν στα Νοσοκομεία των νησιών μας.
Το Υπουργείο Υγείας αντί να διασφαλίσει την στελέχωση του Νοσοκομείου της Ρόδου και των νοσοκομείων των νησιών με το απαραίτητο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, δια της κυρίας Γκάγκα μάς παρουσίασε ως πανάκεια ένα νομοσχέδιο για το οποίο αντιδρούν και οι γιατροί των νοσοκομείων και οι ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί, αφού εμπλέκει τον έναν κλάδο στον άλλον!
Όταν το μπάχαλο δημιουργείται ήδη από την παρουσίαση του νομοσχεδίου, δεν περιμένουμε πολλά από την εφαρμογή του.
Σε ο,τι αφορά την δήλωσή της για τη λειτουργία Ακτινοθεραπευτικού Τμήματος πως το ζήτημα «θα πρέπει να εξεταστεί σφαιρικά για το κατά πόσο ένα τμήμα σε ένα νοσοκομείο επαρχιακό θα μπορέσει να προσφέρει τις εξατομικευμένες υπηρεσίες που έχει ανάγκη ο κάθε ασθενής», αποτελεί προσβολή στην μνήμη του αείμνηστου Δημήτρη Κρεμαστινού για τον οποίο η δημιουργία και λειτουργία του αποτελούσε στόχο ζωής αλλά και προσβολή σε κάθε Δωδεκανήσιο καρκινοπαθή που αναγκάζεται να μεταβαίνει σε μεγάλα νοσοκομεία των Αθηνών, της Θεσσαλονίκης και της Κρήτης για τις ακτινοθεραπείες του ή να καταφεύγει στον ιδιωτικό τομέα αν φυσικά διαθέτει τα χρήματα, για να παλέψει για την ζωή του μακριά από το σπίτι του και μακριά από τους οικείους του. Η κυρία Γκάγκα οφείλει εξηγήσεις στους Δωδεκανήσιους για το τι τελικά συμβαίνει με το Ακτινοθεραπευτικό Τμήμα στο Νοσοκομείο της Ρόδου κι αν όντως το έχουν παραπέμψει στις καλένδες.
