Το τελευταίο σχέδιο που παρέδωσε η κυβέρνηση στη δημοσιότητα αποτελεί το νέο
ειδικό χωροταξικό πλαίσιο του Τουρισμού. Ένας σχεδιασμός, μια απόφαση, ένας
νόμος όπου θα καθορίσει την ανάπτυξη, την ευμάρεια πολιτών, επιχειρηματιών και
εργαζομένων με θετικό είτε με αρνητικό τρόπο. Επί της ουσίας, το ανωτέρω σχέδιο
οριοθετεί ολοκληρωτικά την τουριστική ανάπτυξη στη χώρα και τα νησιά μας. Μία
απόφαση, που όσο απλή κι αν φαίνεται, όχι απλώς κρύβει παγίδες, αλλά αποτελεί
ναρκοπέδιο πολεμικών διαστάσεων.
Ένας νόμος που λανθασμένα ενδεχομένως να θεωρήσουμε ότι καθορίζει μόνο
αριθμό κλινών και όρων δόμησης, όμως καθορίζει και πράγματα εξίσου σημαντικά
και ζωτικής σημασίας για το μέλλον των παιδιών και του τόπου μας. Οι αποφάσεις
που θα παρθούν γύρω από το ζήτημα θα καθορίσουν την αξία της γης μας, την αξία
των ήδη υπαρχουσών μονάδων μας, την αξία των μελλοντικών μονάδων, αν και δεν
θα υπάρξουν μελλοντικές μονάδες με μαθηματική ακρίβεια με τέτοιο ανεύθυνα
πρόχειρο σχεδιασμό, θα καθορίσουν τα έσοδα μας, την ποιότητα των τουριστών που
θα προσελκύσουν τα νησιά μας και όλα αυτά οφείλουν να αποφασιστούν με γνώμονα
τις γεωγραφικές περιοχές και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.
Φυσικά όλοι μας όπως οφείλουμε, επικροτούμε και αναζητούμε την τάξη και την
υπευθυνότητα. Ειδικά στο σημείο που έχουμε φτάσει την επιζητούμε απεγνωσμένα
και είμαστε επί της αρχής ευτυχείς που κάποιος υπεύθυνος επιτέλους προσπαθεί να
αναχαιτίσει όλη αυτή την αναρχία, να θέσει κανόνες και όρια που θα οδηγήσουν στην
καλύτερη ποιότητα των παροχών μας και στην αναπόφευκτη ανάπτυξη του
τουριστικού μας προϊόντος. Σε αυτή λοιπόν τη μεγάλη στιγμή, που υπάρχει η
πρόθεση ρύθμισης της κατάστασης, έρχεται η χρόνια προχειρότητα και ανευθυνότητα
του ελληνικού κράτους και της Κυβέρνησης. Μιας προχειρότητας η οποία
συνοδεύεται από την έλλειψη επαγγελματισμού, την αδυναμία κατανόησης των
υποδομών παγκοσμίως και τη μη ανάλυση της διεθνούς κατάστασης του
ανταγωνισμού που γεννάται από την προσφορά και τη ζήτηση καθώς και τις ανάγκες
και ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, το τι αναζητά ο τουρίστας και το τι θα ήθελε εκείνος
να του παρέχουμε, πως καταλήγει αυτός να συγκρίνοντάς μας με άλλους
προορισμούς και που μας κατατάσσει.
Άραγε πόσο σώφρον και συνετό είναι ένας εκπρόσωπος της εκτελεστικής εξουσίας
να φέρνει στη δημοσιότητα ένα σχέδιο από το οποίο λείπει εξ ολοκλήρου ο
σχεδιασμός; Ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΠΟΞ και του αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια,
πρόταξε εξαρχής τις ενστάσεις και ανησυχίες του για την επικινδυνότητα η οποία
περικλείεται σε αυτό το ( ο Θεός να το κάνει) σχέδιο. Μιλώντας για τα του τόπου μας,
εξ όσων γνωρίζω και ας μου συγχωρεθεί εσφαλμένη αντίληψη, η Περιφέρεια είχε
κάνει συζητήσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα το πίσω στο 2024. Ο Δήμος της Κω
που βρίσκεται, ποια είναι η θέση του, ποια είναι η πρότασή του, πότε θα βάλει
αφύπνιση να τοποθετηθεί σοβαρά και εμπεριστατωμένα σε ένα θέμα τόσο ζωτικής
σημασίας για το ίδιο το νησί;
Παντελής έλλειψη πλάνου σε κάθε ζήτημα που σχετίζεται με τον τουρισμό, κλάδοι
και σωματεία που μόνοι τους με προσωπικές ενέργειες και δράσεις προσπαθούν να
επιβιώσουν, με την πολιτική ηγεσία να στέκει αποσβολωμένη και να κουνά το
δάχτυλο στον μόνιμο κάτοικο, στον επιχειρηματία, στον εργαζόμενο, ενώ σε επόμενη
φάση θα κουνάμε το δάχτυλο και στον ίδιο τον τουρίστα που δεν επιλέγει πια το
ελλιπές και αναξιοπρεπές πακέτο που θα οδηγηθούμε να του προσφέρουμε. Το νησί
έχει εγκλωβιστεί εξαιτίας της κρατικής ανεπάρκειας στην μεμονωμένη αυθαιρεσία
όλων μας, γύρω από καθημερινά ζητήματα που αφορούν το τουριστικό προϊόν, οι
εργαζόμενοι από κάθε μέρος του κόσμου, οι οποίοι δυστυχώς και όχι απαραιτήτως
από δική τους υπαιτιότητα, καλούνται να προσφέρουν την ελληνική παράδοση και
φιλοξενία χωρίς να την έχουν διδαχθεί και να την γνωρίζουν. Ένα νησί στο έλεος του
Θεού που οδηγείται με τον αυτόματο πιλότο και όπου όταν τα καύσιμα τελειώσουν (
γιατί θα τελειώσουν!) θα οδηγηθεί με απόλυτη ακρίβεια στα βράχια της ανυπαρξίας
και του τουριστικού εξευτελισμού.
Οφείλουμε έστω και την ύστατη ώρα να ξυπνήσουμε να χτυπήσουμε τις καμπάνες,
αφού με απλά ξυπνητήρια δεν ξυπνάμε, και να οδηγήσουμε το νησί αυτό πίσω στο
σχεδιασμό, στην λειτουργικότητα, την ευημερία, την ακμή και την ανάπτυξη. Το
σχέδιο που έρχεται να ρυθμίσει τις ζωές μας είναι ένα αποτυχημένο βήμα, ένα βήμα
στο κενό, ένα βήμα που θα οδηγήσει τα νησιά μας σε βάθος χρόνου σε πλήρη
εξαθλίωση, σε οικονομική κατάρρευση και θα βάλει απότομο φρένο στην επενδυτική
ανάπτυξη. Οι αρμόδιοι οφείλουν με κάθε μέσο και κάθε τρόπο να προσπαθήσουν
τουλάχιστον να το εμποδίσουν.
Υ.Γ. Να μου συγχωρεθεί το οξύ ύφος του κειμένου όμως οι κρίσιμες ώρες που θα
βιώσουμε δεν χωρούν φιλικά χτυπήματα στην πλάτη κανενός.
Με σεβασμό και εκτίμηση στην Κωακή κοινωνία.
Γεώργιος Φ. Ιερομνήμων
Δικηγόρος Κω
